( و منازل تقدير ) اشاره است بدان چه خدا فرموده : « و براى ما منزلها مقدر كرديم ، 39 - يس » و آنها 28 باشند و ماه هر شب نزديك يكى از آنها است به حركت خاصه خودش ، نصير الملّة و الدين - ره - در تذكره گفته : منازل ماه اخترانى باشند نزديك منطقة البروج كه عرب آنها را نشانه 28 بخش منطقه شناخته تا مطابق شماره ايام گردش ماه باشد . خفرى در شرحش گفته : مقصود از هر منزل مسافتى است كه ماه در يك شبانه روز ميرود ، و منازل ماه نزد هنديها 3 / 1 27 است كه 3 / 1 را چون كمتر از نصف است انداخته‌اند بشيوه منجّمان ، ولى نزد عرب 28 است نه باعتبار اينكه 3 / 1 را يك واحد اعتبار كردند چنانچه برخى گفته بلكه براى اينست كه سال قمرى آنها گاهى از ميان تابستان آغاز شود و گاهى ميان زمستان و نياز بمعرفت سال خورشيدى دارند براى انجام كار خود ، و ديدند ماه در حدود 30 روز به وضع خود با خورشيد بر ميگردد و در آخر ماه دو روز يا كم و بيش نهانست و دو روز را از سى روز كم كردند و ماند 28 روز كه غالباً فاصلهء ديد آنست در شامهاى آغاز ماه و در بامدادهاى آخرش و دور فلك را بر آن بخش كردند و هر منزلى 7 / 6 12 درجه شد كه بهره هر برجى 3 / 1 2 منزل مىشود . ولى ديدند خورشيد هر منزلى را در حدود 13 روز طى مىكند ، منازل ماه 364 روز است ولى برگشت خورشيد در آنها در مدت 365 روز است پس يك روز در ايام منازل غفر افزودند و بعلاوه از نظر كبيسه نياز بفزودن دو روز پيش آيد و ايام آن 15 گردد تا پايان سال شمسى و پايان منازل و برگشت بدان منزلى كه آغاز مقرّر شده برابر شوند ، و نشانه منازل را اخترانى روشن گرفتند كه نزديك منطقة البروجند و نزديك گذرگاه ماه يا محاذى آن و هر شبى ماه نزديك آنها ديده شود و فرود آيد و اگر آن اختر را نهان سازد گويند او را مغلوب كرد و خوشبين نباشند و اگر نهانش نكرد گويند ماه عدالت نمود و بدان خوشبين شوند و چون ماه تند رود از منزلى بگذرد و در آن نماند و چون كند رود بسا كه دو شب در يك