راستى در اين نشانه‌ها است براى مردمى كه ميشنوند . 6 - الرعد ( 2 و 3 ) و مسخر كرد خورشيد و ماه را هر كدام روانند تا سر رسيد نامبرده - تا فرمايد - فرو گيرد شب روز را . 7 - ابراهيم ( 33 ) و مسخر كرد براى شما خورشيد و ماه را پيوسته و مسخر كرد برايتان شب و روز را . 8 - النحل ( 12 ) و مسخر كرد برايتان شب و روز را و خورشيد و ماه را ، و اختران بفرمانش مسخرند ، راستى در آن نشانه‌ها است براى مردمى كه بينديشند . 9 - الاسراء ( 12 ) و ساختيم شب و روز را دو نشانه و محو كرديم نشانه شب را و نشانه روز را بيناكننده نموديم تا بجوئيد از فضل پروردگارتان و بدانيد شماره سالها را و حساب را و هر چيزى را به خوبى شرح داديم . 10 - الكهف ( 86 - 90 ) تا رسيد بفرودگاه خورشيد و يافت كه فرو مىشود در چشمه‌اى گل آلود و يافت نزد آن مردمى را - تا گويد - تا رسيد بجاى برآمدن خورشيد و يافت كه بر مردمى برآيد كه در برابرش بر ايشان پرده‌اى نساختيم . 11 - الأنبياء ( 33 ) و او است كه آفريد شب و روز و خورشيد و ماه را همه در چرخى ميگردند . 12 - الحج ( 61 ) آن بدانست كه خدا فرو برد شب را در روز و فرو برد روز را در شب ، و راستى خدا شنوا و بينا است . 13 - المؤمنون ( 80 ) و از او است رفت و آمد شب و روز آيا نينديشيد ؟ 14 - النور ( 44 ) ميگرداند خدا شب و روز را راستى در آن عبرتيست براى ديده‌وران . 15 - الفرقان ( 45 - 47 ) ننگرى كه پروردگارت چگونه سايه را بكشد