مستوجب عذاب شوند ، و تا آن كه تمام و كامل شود اين معنى كه عبارت از بودن ائمّهء حق عليهم السلام يا پيغمبر خداى محمّد صلى الله عليه و آله و پيغمبران پيش از او بوده باشند ( يعنى به سبب آن كه ائمّهء ضلالت ، حقّ ايشان را غصب كرده‌اند و ايشان را مغلوب خود ساخته‌اند ، به درجات عاليه ، فائز گردند ) . و در بعضى از نسخ - كه قبل از اين ذكر كرديم - ، تتمّهء اين كلام بر اين وجه است كه : « وَ لِيُتِمَّ أمْرَ اللَّهِ فيهِمِ الَّذِى خَلْقَهُمْ لَهُ فِى الأْصْلِ أصْلِ الْخَلْقِ مِنَ « 1 » الْكُفْرِ الّذِى سَبَقَ فِى عِلْمِ اللَّهِ أنْ يَخْلَقَهُمْ لَهُ فِى الأْصْلِ » تا آخر كلامى كه در اوايل رساله مذكور شد ؛ يعنى : غالب شدن ائمّهء ضلالت ، براى آن است كه مستحقّ عذاب شوند ، و تمام شود امر الهى در باب ايشان كه ايشان را در اصل خلقت ، براى آن خلق كرده كه عبارت از كفرى است كه در علم سابق الهى مقرّر شده كه ايشان را براى آن خلق كند ؛ يعنى تا كفر ايشان از روى قدرت و اختيار كه خداى تعالى در ازَل به آن عالم بود ، و مطابق حكمت و مصلحت كه سرّ آن نزد خداى - عزَّ و جلَّ - ظاهر و هويداست ، تحقّق يابد . و قبل از كلمهء « أنْ يَكُونُوا » ، كلامى است كه قبل از كلمهء « أمَر اللَّهَ » ، پيش از اين مذكور شد .

--> ( 1 ) . ب : « عن » .