[ فضليت ترك گناه و توبه از آن ] وَ إيّاكُمْ وَ الإْصْرَارَ عَلَى شَىءٍ مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ فِى ظَهْرِ القُرآنِ وَ بَطْنِهِ ، وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَعالَى : « وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ » « 1 » إلَى ههُنَا رِوَايَةُ الْقَاسِمِ بْنِ الرَّبِيعِ . و حذر كنيد از اصرار نمودن بر چيزى از آنچه خداى تعالى ، حرام نموده ، خواه در ظاهر قرآن حرام شده باشد ( به آيات ظاهرة الدّلاله كه بسيارى از مردم ، توانند فهميد ) ، و خواه در باطن قرآن حرام شده باشد ( به آياتى كه تأويل آن را به غير راسخون در علم - كه عبارت از ائمّهء معصومين عليهم السلام است - ، ديگرى نتواند فهميد و حرمت آنها بر مردم ، از احاديث اهل بيت عليهم السلام ظاهر مىشود ) . و به تحقيق كه حق تعالى ، ( در وصف جمعى از اهل ايمان ) فرمود : « وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ » . و ترجمهء ظاهرش آن است كه : « آن جماعتى كه هر گاه ، معصيتى رسوا از ايشان سر زند يا ظلمى بر نفس خود كنند ، خدا را ياد كنند و از براى گناهان خود ، استغفار كنند . و كيست كه بيامرزد گناهان را ، به غير خداى تعالى ؟ و اصرار نكنند بر آنچه كرده‌اند ، در حالتى كه عالم شدند به آن كه آنچه كرده‌اند » ، مخالفِ رضاى الهى و از جملهء معاصى است . تا اين جا ، روايت قاسم بن ربيع است و تتمّه‌اى كه بعد از اين مذكور مىشود ، از روايت اسماعيل بن جابر است . يَعْنِى الْمُؤْمِنِينَ قَبْلَكُمْ إذَا نَسُوا شَيْئاً مِمَّا اشْتَرَطَ اللَّهُ فِى كِتَابِهِ ، عَرَفُوا أنَّهُمْ قَدْ عَصَوُا اللَّهَ فِى تَرْكِهِمْ ذلِكَ الشَّىْءَ ، فَاسْتَغْفَرُوا وَ لَمْ يَعُودُوا إلَى تَرْكِهِ ، فَذلِكَ مَعْنَى قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى : « وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ » . يعنى جمعى از مؤمنان « 2 » پيش از شما ، هر گاه فراموش مىكردند چيزى را از آنچه خداى تعالى در كتاب خود شرط كرده ، مىدانستند كه ايشان ، عصيان الهى كرده‌اند در آن كه آن چيز را ترك كرده‌اند . پس استغفار مىكردند و ديگر ، تركِ آن كار نمىكردند . پس اين است معنى قول الهى كه فرموده : ايشان ، اصرار نمىكردند بر آنچه كرده بودند ، در حالتى كه عالم مىشدند به آن كه عصيان كرده‌اند .

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 135 . ( 2 ) . الف : « مؤمنين » .