دل به در برَد و در سِلك شيعيان ، محشور نشود . و بر تقدير آن كه باقى مانَد ، عذاب عالم برزخ هم چيز سهلى نيست و كيست كه طاقت يك لَمْحه غضب و عذاب الهى را داشته باشد ، چه جاى مدّتى كه معلوم نيست كه چند هزار سال باشد ؟ و فوت مراتب عاليه و درجات رفيعه كه ارتكاب معاصى موجب آن مىشود هم ، امرى عظيم است . و ديگر ، در بعضى احاديث - چنانچه در اوايل اين كتاب ، در باب وَرَع ، مذكور شد - وارد شده كه : شيعهء ما ، كسى است كه متابعتِ ما و اطاعت امر الهى به جاى آورد . « 1 » و كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : اصلِ هر خير و خوبىاى ماييم و هر نيكويىاى از فروع ماست . و از جملهء نيكويىها : توحيد الهى است ، و نماز ، و روزه ، و فرو خوردن خشم ، و عفو نمودن از كسى كه بدى به او كرده باشد ، و رحم كردن بر فقرا ، و رعايت كردن حقّ همسايه يا كسى كه به خانهء كسى آيد و به او پناه آورد ، و اقرار كردن به فضل كسى كه صاحب نوعى از فضل بوده باشد . و دشمن ما ، اصل هر گونه شر و بدى است و هر فعل قبيح و رسوايىاى از فروع ايشان است . پس ، از ايشان است : دروغ گفتن ، و بخل ، و سخن‌چينى ، و قطعِ رَحِم و غير آن ، و خوردن سود و مال يتيم به‌ناحق . و از حدود الهى كه امر به آن فرموده ، تجاوز كردن و مرتكب كارهاى رسوا شدن ، خواه رسوايى ظاهر و خواه پنهان ، و زِنا كردن ، و دزدى و هرچه شبيه به اينها باشد از افعال قبيحه . پس دروغ مىگويد كسى كه گمان مىكند كه با ماست و دست به فروع غير ما مىزند . « 2 » و به اين مضمون ، احاديث بسيار است . مجملًا - چنانچه قبل از اين در باب خوف و رجا مذكور شد - از معصيت خداى - عزَّ و جلَّ - قهّار « 3 » ترسان و هراسان ، و به كَرَم كريم غفّار و شفاعت رسول صلى الله عليه و آله و ائمّهء اطهار ، اميدوار بايد بود و به فريب شيطان و هواى نفس امّاره ، ترك اطاعت و بندگى نبايد كرد . و من اللَّه العصمة والتأييد !

--> ( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 77 - 79 ، ح 6 و 9 تا 15 . ( 2 ) . همان ، ص 8 ، ص 242 و 243 ، ح 336 . ( 3 ) . الف : - « قهّار » .