بعد از آن فرمود كه : مراد از جماعتى كه مىدانند ، ماييم ، و دشمنان ما ، آن جماعت‌اند كه نمىدانند ، و شيعيان ، صاحبان عقل‌اند . اى ابا محمّد ! آيا تو را مسرور ساختم ؟ گفت : فداى تو شوم ! ديگر بفرما . فرمود : اى ابا محمّد ! واللَّه كه خداى تعالى ، غير امير المؤمنين عليه السلام و شيعيان او را از اوصياى انبيا عليهم السلام و اتباع ايشان در كلام خود ، استثنا نكرده ، آن جا كه فرموده - و آنچه فرمايد ، حق و صدق است - : « يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ * إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ » ؛ « 1 » يعنى : روزى كه نفع نمىرساند هيچ ناصر يا صاحب يا قريب يا غير اينها به ديگرى ، هيچ گونه نفعى . و كسى ايشان را يارى نمىكند ، مگر آن كسى را كه خداى تعالى رحِم كند . بعد از آن فرمود كه : مراد از آن كسانى كه رحمت الهى شامل حال ايشان مىشود ، على بن ابىطالب [ عليه السلام ] و شيعيان اوست . اى ابا محمّد ! آيا تو را مسرور ساختم ؟ گفت : فداى تو شوم ! ديگر بفرما . فرمود : به تحقيق كه خداى تعالى ، شما را در كتاب خود ياد كرده ، آن جا كه مىفرمايد : « يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » ؛ « 2 » يعنى : اى بندگان من كه بر نفس خود ، تعّدى كرده‌ايد ! از رحمت الهى نااميد مشويد ؛ زيرا كه خداى تعالى ، همهء گناهان را مىآمرزد ؛ زيرا كه اوست آمرزندهء مهربان . بعد از آن فرمود : واللَّه كه به اين كلام ، غيرِ شما را اراده نكرده . پس آيا تو را مسرور ساختم ، اى ابا محمّد ! گفت فداى : تو شوم ! ديگر بفرما . فرمود : اى ابا محمّد ! به تحقيق كه خداى - عزَّ و جلَّ - ، شما را در كتاب خود ياد كرده ، آن جا كه فرموده : « إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ » ؛ « 3 » يعنى : به درستى كه تو را - اى ابليس - بر بندگان من ، سلطنتى نيست . بعد از آن فرمود : مراد الهى به اين كلام ، غير ائمّه عليهم السلام و شيعيان ايشان نيست . آيا تو را مسرور ساختم ، اى ابا محمّد ؟ گفت : فداى تو شوم ! ديگر بفرما . فرمود : اى ابا محمّد ! به تحقيق كه خداى تعالى ، در كتاب خود شما را ياد كرده ، آن جا كه

--> ( 1 ) . سورهء دخان ، آيهء 40 و 41 . ( 2 ) . سورهء زمر ، آيهء 53 . ( 3 ) . سورهء حجر ، آيهء 42 .