امّا بعد « 1 » ، چون به موجب تقدير قدير خبير ، احياى موات موادّ قابلهء افراد انسان ، منوط به جريان انهار و جداول سلسبيل متابعت سبيل حق و يقين و تسنيم تسليم و انقياد پيشوايان و هُدات طرايق دين مبين است و نضارات « 2 » رياض صُدور و طراوت حدائق قلوب اربابِ ايمان و اصحاب عرفان ، موقوف به تتابع رَشَحات كلمات آبدار و هُبوب رياح مبشّرات انفاس عيسوىْانتسابِ خطباى منابر ارشاد و هدايت - اعنى اهل بيت عصمت و طهارت - است و از جمله كنوز مشتمله بر صنوف جواهرْ معارف و دُرَرِ آبدار حِكَم كه بنا بر قُصور ، هم در زواياى كتب اخبار ، مخفى و مستور مانده ، وصيّتى است كه از بحر موّاج علوم و حقايق و كشّاف معضلاتِ اسرار و دقايق ، جعفر بن محمّد الصادق - صلوات اللَّه و سلامه عليه ما نَطَقَ ناطِقٌ - ، به جهت اهتداى خواصّ اصحاب و خازنان اسرار و ساير متمسّكان عروة الوثقاى متابعت حق و يقين ، سِمَتِ ظهور يافته و امر به محافظت و تعاهد آن فرموده ، و متتبّعان اوامر و نواهى آن حضرت ، نظر و تأمّل در آن را سادسِ فرايض و در مرتبهء رواتب مىشمرده‌اند و بسيارى از سالكان طُرُق سَداد و متعطّشان رَحيق رَشاد ، از ادراك حقايق و اطّلاع بر رموز و دقايق آن ، بنا بر عدم قدرت بر فهم كلام عرب محرومند ، حقيرِ قليلُ البضاعه ، علاء الدين محمّد بن ابو تراب گلستانه - عفى اللَّه تعالى عن جرائهما يوم الدين وحشرهما تحت لواء الأئمّة الطّاهرين - ، خواست كه جواهرِ اسرار آن را به قدر فهم ناقص و ذهن قاصر ، به عبارتى فارسى قريب به افهام ، در سِلك تحرير ، منتظم سازد تا باشد كه به بركت هدايت و آبروى جمعى كه درگاه بارگاه « 3 » جلال سبحانى ، راه عرض و قبول حاجات و رتبهء اسعاف مآرِب و مرادات يافته‌اند ، نامهء اعمال خود را از سياه‌رويى جرائم آثام و عظائم سيّئات ، مصفّا سازد و از اخبار اهل بيت طاهرين ، آنچه در هر مقامْ مناسبت تامّ داشته باشد ، به جهت تأييد مطالب مندرجه در مطاوى آن و اشتمال بر زوايد فوايد ، ايراد نمايد تا فايدهء آن ، اتم و نفع آن ، اعظم باشد . و از آنچه بعضى از مترجمين رعايت مىنمايند از تطبيق ميانهء جميع اجزاى كلامين در ترتيب و زياده و نقصان ، در بسيارى از مواضع ، عدول نمود تا كلام از حِليهء ارتباط ، عارى و عاطل نماند و آن را به منهج اليقين ، موسوم ساخت . اميد به كَرَم بى منتهاى سبحانى ، آن كه به تأييد اخلاص نيّت و تصفيهء عزيمت از اغراض باطله در تأليف اين مختصر و ساير اعمال ، منّت گذارد و به هر حرفى ، حسنات مضاعفات در نامهء عمل

--> ( 1 ) . الف : - « اما بعد » . ( 2 ) . نضارات : سر سبز . ( 3 ) . الف : - « بارگاه » .