پس او را مُضطر مىسازد به آن كه جمعى از متابعان خود را كه اهل صلاح و تصديق‌كنندگان فضل او [ و ] صبركنندگان بر اداى حقّ او و عارفان به حرمت اويند ، لعنت كند . و هر گاه ايشان را لعنت كند از براى آن كه دشمنان الهى امام را مضطر سازند ، لعنتى كه بر آن جماعت اهل صلاح مىكند ، رحمت الهى مىشود بر ايشان ، و لعنت از جانب خداى تعالى و ملائكهء او و پيغمبران او ، بر آن دشمنانِ خداى تعالى خواهد شد . و مراد از دشمنان خداى تعالى كه فرموده ، بنا بر معنى اوّل ، جماعت مخالفان خواهند بود كه نزد امام حاضر باشند در وقتى كه بعضى از شيعيان ، از روى نادانى ، سخنان بد دربارهء اهل صلاح از اتباعِ او گويند ، و بنا بر معنى دويّم ، حكّام جور ، مثل بنى اميّه و غير ايشان خواهند بود ، و بنا بر معنى سيّم ، بدگويان خواهند بود . و ممكن است كه بنا بر هر سه معنى ، ايشان باشند ؛ امّا بعيد است و لعن از راه تقيّه و تبرّى از جمعى از خواصّ اصحاب ، مثل زُراره و غير او واقع شده و در كتب رجال ، مذكور است .