[ مذمت درنگ در اداى حقوق الهى ] وَ إيّاكُمْ أيَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَةُ المُفَضَّلَةُ عَلَى مَنْ سِوَاهَا وَ حَبْسَ حُقُوقِ اللَّهِ قِبَلَكُمْ يَوماً بَعْدَ يَوْمٍ وَ سَاعَةً بَعْدَ سَاعَةٍ ؛ فَإنَّهُ مَنْ عَجَّلَ حُقُوقَ اللَّهِ قِبَلَهُ كَانَ اللَّهُ أقْدَرُ عَلَى التَّعْجِيلِ لَهُ إلَى مُضَاعَفَةِ الْخَيْرِ فِى الْعَاجِلِ و الآْجِلِ ، وَ إنَّهُ مَنْ أَخَّرَ حُقُوقَ اللَّهِ قِبَلَهُ كَانَ اللَّهُ أقْدَرُ عَلَى تَأخِيرِ رِزْقِهِ ، وَ مَنْ حَبَسَ اللَّهُ رِزْقَهِ لَمْ يَقْدِرْ أنْ يَرْزُقَ نَفْسَهُ ، فَادُّوا إلَى اللَّهِ حَقَّ مَا رَزَقَكُمْ يُطَيِّب اللَّهُ لَكُمْ بَقِيَّتَهُ وَ يُنْجِزْ لَكُمْ مَا وَعَدَكُمْ مِنْ مُضَاعَفَتِهِ لَكُمُ الأْضْعَافَ الْكَثِيرَةَ الَّتِى لا يَعْلَمُ عَدَدَهَا وَ لا كُنْهَ فَضْلِهَا إلَّااللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ . و حذر كنيد اى طايفه‌اى كه رحمت خدا « 1 » شامل حال « 2 » شما شده و بر ديگران ، تفضيل و زيادتى يافته‌ايد ، از آن كه حق‌هاى خداى - عزَّ و جلَّ - را پيش خود نگاه داريد و از اين روز به روز ديگر و از اين ساعت به ساعت ديگر اندازيد ( ، مثل آن كه نماز را از اوّل وقت ، تأخير كنيد و روزه را بگذاريد تا قضا شود و زكات را در وقت وجوب ندهيد و حج را تأخير نماييد ، و همچنين در ساير اعمال ، خواه چيزى باشد كه كه حقّ الناس هم به آن متعلّق باشد و خواه نباشد ؛ زيرا كه همه در عموم حقوق الهى داخل است . بعد از آن فرمود : زيرا كه هر كس حقوق الهى را زود به جاى آورد ، خداى - عزَّ و جلَّ - قادر و تواناتر است بر آن كه احسان‌هايى كه چندين برابر حسنات او باشد ، به او بكند در دنيا و آخرت ، يا به زودى و بعد از گذشتن مدّتى كه مصلحت الهى اقتضا « 3 » نمايد . و كسى كه حقوق الهى را كه بر ذمّت او ثابت است ، تأخير مىكند و پس مىاندازد ، خداى تعالى ، تواناتر است بر آن كه روزى دادنِ او را تأخير كند . و كسى كه خداى - عزَّ و جلَّ - روزىِ او را حبس كند ، قادر بر آن نيست كه روزى به خود رساند . پس حقّ آنچه خداى تعالى روزىِ شما كرده ، به جا آوريد تا خداى تعالى ، احسان و ثواب خود را براى شما ، طيّب و گوارا سازد ( ؛ يعنى به شما احسان و ثواب برساند ) و وعده‌هاى خود را به جا آورد كه آن وعده‌ها ، عبارت است از : ثواب‌هاى مضاعف

--> ( 1 ) . ج : « الهى » . ( 2 ) . الف و ب : - « حال » . ( 3 ) . ج : « اقتضاى آن » .