[ فضليت يارى مؤمنان و نيكى و احسان به آنها ] وَ لْيُعِنْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ؛ فَإنّ أبَانَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله كَانَ يَقُولُ : إنَّ مَعُونَةَ المُسْلِمِ خَيْرٌ وَ أعْظَمُ أجْراً مِنْ صِيامِ شَهْرٍ وَ اعْتِكَافِهِ فِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ . و بايد يكديگر را معاونت كنيد ؛ زيرا كه پدر ما رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود كه : مددكارىِ مسلمانى ، بهتر و اجرش عظيم‌تر است از آن كه كسى يك ماه روزه بگيرد و در مسجد الحرام ، اعتكاف بدارد . و احاديث در باب معاونتِ مؤمنين و سعى در حوائج ايشان ، بسيار است . از آن جمله ، روايت كرده است محمّد بن يعقوب كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : كسى كه هفت نوبت بر دورِ خانهء كعبه بگردد ، خداى تعالى ، براى او شش هزار حسنه مىنويسد و شش هزار سيّئه از او محو مىكند و شش هزار درجه از براى او بلند مىكند و وقتى كه پيش مُستجار « 1 » مىآيد ، هفت در از درهاى بهشت براى او مىگشايد . راوى گفت : فداى تو شوم ! اين فضيلت ، همه در طواف است ؟ فرمود : آرى ؛ و تو را خبر دهم به چيزى كه افضل از اين باشد . به درستى كه برآوردن حاجت مؤمنى ، افضل است از ده حج « 2 » . « 3 » و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : واللَّه كه يك حج نزد من ، دوست‌تر است از آن كه بنده آزاد كنم تا به ده و هفتاد برسد . و اگر اهل يك خانه را از مسلمانان متكفّل شوم به آن كه گرسنهء ايشان را سير كنم و برهنهء ايشان را بپوشانم و نگذارم كه رو به مردم بيندازند ، نزد من دوست‌تر است از آن كه حج بكنم تا به ده و هفتاد برسد . « 4 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه در حاجتِ برادر مسلم خود سعى كند از براى طلب رضاى الهى ، خداى تعالى ، براى او هزار هزار حسنه مىنويسد و از جملهء آنها ، خويشان و همسايگان و برادران و آشنايان او را و هر كس كه به او نيكى در دنيا كرده باشد ، مىآمرزد . و چون روز قيامت مىشود ، به او مىگويند كه : داخل جهنّم شو و هر كس را ببينى كه در دنيا به تو نيكى كرده باشد ، از جهنّم به اذن الهى بيرون بيار ، مگر آن كه دشمن اهل البيت عليهم السلام باشد . « 5 »

--> ( 1 ) . مستجار : قسمتى از كعبه است كه فاطمه بنت اسد جهت وضع حمل خود به آنجا پناه آورد . ( 2 ) . ج : « طواف » . ( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 194 ، ح 8 . ( 4 ) . همان ، ص 195 ، ح 11 . ( 5 ) . همان ، ص 197 و 198 ، ح 6 .