سيد علاء الدين محمد گلستانه
350
منهج اليقين (شرح نامه امام صادق ع به شيعيان) (فارسى)
فايدهاى داشته باشد ، عبادت قليلِ موافق سنّت ، از بسيارِ آن ، نافعتر و بهتر است ؛ ليكن در عمل بدعت ، مطلقا نفعى نيست و مطابق رضاى الهى نيست . و از اين قبيل است قول خداى - عزَّ و جلَّ - كه فرموده : « قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ » « 1 » يعنى : « بگو كه آيا جهنّم بهتر است يا بهشت جاودان كه كه به متّقيان ، وعده شده ؟ » . زيرا كه مفاد اين كلام ، آن است كه بهشت ، از جهنّم بهتر است ، با وجود آن كه هيچ نوع خوبىاى در جهنّم نيست ) . بعد از آن فرموده كه پيروى نمودنِ خواهشها و متابعتِ بدعت كه خداى تعالى به آن هدايت ننموده ، گمراهى و ضلالت است و هر ضلالتى ، از بدعتْ ناشى مىشود ( ؛ زيرا كه اگر در جميع امور ، پيروى سنّت نمايند ، كسى به ضلالت نمىافتد ) و هر بدعتى در آتش است ( ؛ يعنى عاقبت بدعت ، رفتن به جهنّم است ) . و از اين كلام شريف ، چند امر ظاهر مىشود : يكى ، وجوب متابعتِ اخبار و آثار رسول و اهل بيت طاهرينِ آن حضرت - صلوات اللَّه عليهم - ؛ و چون متابعتِ اخبار و سنن ، بىتتبّع و تعليم و تعلّم « 2 » ميسّر نيست ، دلالت مىكند بر فضلِ روايت و تعلّم و تعليم احاديث . و در اين معانى ، احاديثِ بسيار وارد شده و در اين مقام ، به قليلى اكتفا مىشود . از آن جمله ، ابن بابويه رضى الله عنه در عيون أخبار ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه از آباى كِرام خود عليهم السلام روايت مىفرمود كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه : خداوندا ! رحمت كن خلفاى مرا ! و اين كلام را « 3 » تا سه مرتبه تكرار فرمود . كسى گفت : يا رسول اللَّه ! خلفاى شما كداماند ؟ فرمود كه : آن جماعتى كه بعد از من مىآيند و احاديث و سنّت مرا روايت مىكنند و به مردم بعد از من ، تعليم مىكنند . « 4 » و به اين مضمون ، در امالى و معانى الأخبار ، روايت نموده . « 5 » و محمّد بن الحسن الصفّار رحمه الله ، در كتاب بصائر الدّرجات ، از معاوية بن عمّار روايت كرده كه گفت : از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم كه : مردى كه روايتِ حديث شما بسيار كند و در
--> ( 1 ) . سورهء فرقان ، آيهء 15 . ( 2 ) . ب : - « تعلّم » . ( 3 ) . الف : - « را » . ( 4 ) . عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 1 ، ص 40 ، ح 94 . ( 5 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 247 ، ح 266 ؛ معانى الأخبار ، ص 374 و 375 ، ح 1 .