سيد علاء الدين محمد گلستانه

334

منهج اليقين (شرح نامه امام صادق ع به شيعيان) (فارسى)

گم‌راه نمىشويد « 1 » ، و آن دو چيز ، كتاب خداى تعالى و عترت من است كه اهل بيت من باشند . به تحقيق كه خداوند لطيف خبير ، مرا خبر داده است كه اين دو چيز ، از هم جدا نمىشوند تا وقتى كه بر سرِ حوض ، نزد من آيند . بدانيد كه هر كس ، دست از اين دو برنمىدارد ، نجات مىيابد و كسى كه مخالفتِ ايشان « 2 » مىكند ، هلاك مىشود . آيا رسانيدم حكم الهى را ؟ گفتند : بلى . فرمود : خداوندا ! گواه باش . بعد از آن فرمود كه : آگاه باشيد كه جمعى از شما بر سرِ حوض ، بر من وارد خواهيد شد و ايشان را از پيش من ، دور خواهند كرد . پس من خواهم گفت : خداوندا ! ايشان ، اصحاب من هستند . پس مىگويند : يا محمّد ! ايشان بعد از تو ، چيزها احداث كردند و طريقهء تو را تغيير دادند . من خواهم گفت : اين چنين مردم ، دور باشند « 3 » ! و چون روز آخرِ ايّام تشريق شد ، سورهء « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ » « 4 » نازل شد . حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه : خبر موتِ من آمده . بعد از آن ، در مسجد خَيف ، نداى صلات جامعه فرمود و مردم ، جمع شدند . پس ، حمد و ثناى الهى به جاى آورد . بعد از آن فرمود : خداى تعالى ، در نعمت خود بدارد ( يا : تازه‌رو بدارد ) مردى را كه سخن مرا گوش كند و حفظ كند و برساند به كسى كه نشنيده باشد ! پس بسا كسى كه علمى را فرا مىگيرد و عالم نيست ، و بسا كسى كه علمى را ياد مىگيرد و مىرساند « 5 » كه [ آموزنده ] بهتر از او ياد مىگيرد . بعد از آن فرمود : سه چيز است كه هر گاه كسى از مسلمانان صاحب آن باشد ، دل او خيانت نمىكند يا صاحب دشمنى و حِقد و انگيختن شر نمىباشد : يكى ، خالص ساختن اعمال از براى خداى - عزَّ و جلَّ - كه غيرِ رضاى الهى در اعمال ، مطلبى نداشته باشد . ديگر ، خيرخواهى همه مسلمانان كه بدىاى نسبت به ايشان در دل نداشته باشد . ديگر ، از جماعت مسلمانان جدايى نكردن و با ايشان متّفق بودن ؛ زيرا كه دعوت مسلمانان ، احاطه به ايشان نموده يا به جمعى كه بعد از ايشان مىآيند ، احاطه كرده ( مراد به دعوت مسلمانان ، مىتواند بود كه تكليف اسلام باشد يا دعاى آن حضرت به جهت نجات و سعادت ايشان ، و شفاعت او به جهت خلاصى ايشان از عذاب بوده باشد ؛ يعنى چون در دعوت اسلام ، همگى در حكم يك شخص‌اند و ميانهء ايشان ، تفاوتى

--> ( 1 ) . الف : « نشويد » . ( 2 ) . الف : « آنها » . ( 3 ) . ج : « دور باشند ! » . ( 4 ) . سورهء نصر ، آيهء 1 . ( 5 ) . ج : « ياد گرفته به كسى مىرساند » .