و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : هر دعايى كه قبل از آن تحميد نباشد ، ابْتر « 1 » است . اوّل ، تحميد است و بعد از آن ، ثنا . مردى پرسيد كه : اقلّ آنچه از تحميد كافى است ، كدام است ؟ فرمود : آن كه بگويى : « اللَّهُمَّ أنْتَ الأوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ ، وَ أنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ ، وَ أنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ ، وَ أنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ ، و أنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكيمُ » . « 2 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : اقلّ آنچه از تحميد ، مجزى است ، آن است كه بگويى : « الحَمْدُ للَّهِ الَّذِى عَلا فَقَهَرَ وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذى مَلَكَ فَقَدَرَ ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذى بَطَن فَخَبَر « 3 » ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِى يُحْيِى الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ » . « 4 » [ فضيلت تمجيد ] و تمجيد ، اظهار مجد و بزرگى و بيان صفات كمال الهى است . و ابن بابويه رحمه الله در ثواب الأعمال ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : دوست‌ترينِ اعمال نزد خداى تعالى ، آن است كه او را به آن ، تمجيد مىكنند . « 5 » و بهترين تمجيدها آن است كه خداى تعالى ، خود را به آن ، تمجيد مىفرمايد « 6 » ، چنانچه ابن بابويه در ثواب الأعمال و كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمود : خداى تعالى ، در هر شبانه‌روزى ، سه « 7 » مرتبه خود را تمجيد مىفرمايد . پس كسى كه خداى - عزَّ و جلَّ - را به آنچه خود تمجيد مىفرمايد « 8 » ، تمجيد كند در حال شقاوت ، او را به سعادت ، مبدّل سازد و آن تمجيد اين است كه بگويد : « أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّاأنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلّاأنْتَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّاأنْتَ الْعَلِىُّ الْكَبِيرُ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّاأنْتَ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ، أنْتَ اللَّهُ لا إلهَ إلَّاأنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّاأنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّا أنْتَ مِنكَ بَدَاءَ الْخَلْقُ وَإلَيْكَ يَعُودُ ، أنْتَ اللَّهُ الَّذِى « 9 » لاإلهَ إلَّاأنْتَ لَمْ تَزَلْ وَ لاتَزَالُ ، أنْتَ اللَّهُ لاإلهَ إلَّاأنْتَ خَالِقُ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ ،

--> ( 1 ) . ابتَر : ناقص ، ناكامل . ( 2 ) . همان ، ج 2 ، ص 503 و 504 ، ح 6 . ( 3 ) . الف : - « و الحمد للَّه‌الّذى بطن فَخَبَر » . ( 4 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 504 ، ح 7 ؛ الرسائل العشر ، ابن فد حلى ، ص 440 . ( 5 ) . ثواب الاعمال ، ص 13 . ( 6 ) . الف : - « و بهترين تمجيدها آن است كه خداى تعالى ، خود را به آن تمجيد مىفرمايد » . ( 7 ) . الف : - « سه » . ( 8 ) . ب و ج : - « پس كه خداى عزَّ و جلَّ - را به آنچه خود تمجيد مىفرمايد » . ( 9 ) . ج : - « الّذى » .