هست . و در باب سرقت ، يعنى دزدى ، و غلول ، يعنى خيانت در مال غنيمت ، بعضى احاديثْ مذكور شد و در مذمّت مطلق خيانت و عِقاب آن ، احاديث وارد شده . از آن جمله ، روايت كرده ابن بابويه رحمه الله در امالى و خصال و ثواب الأعمال ، و شيخ طوسى رضى الله عنه در امالى ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه از پدران خود عليهم السلام روايت فرموده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : چهار چيز است كه يكى از آنها داخل خانه نمىشود ، مگر آن كه خانه خراب مىشود و به بركت ، معمور نمىشود : خيانت و دزدى و شراب خوردن و زنا كردن . « 1 » و ابن بابويه رحمه الله در فقيه و امالى ، در حديث مناهى نبى صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود : كسى كه خيانت كند به همسايهء خود در يك شِبْر زمين ، خداى تعالى ، آن زمين را تا طبقهء هفتم ، طوقى مىسازد در گردن او تا در روز قيامت خداى - عزَّ و جلَّ - را ملاقات نمايد طوق در گردن ، مگر آن كه توبه كند و رجوع نمايد از آن خيانت . و فرمود : كسى كه خيانت كند امانتى را در دنيا و به اهلش رد ننمايد و بعد از آن بميرد ، بر غير ملّت من ، مُرده خواهد بود و خداى - عزَّ و جلَّ - را غضبناك ، ملاقات خواهد نمود . و فرمود : كسى كه [ مال ] خيانتى را بخرد و داند كه مال خيانت است ، مثل آن كسى است كه اصل آن خيانت ، از او سر زده . « 2 » و « 3 » در فضل ترك خيانت ، اخبار وارد شده . از آن جمله ، ابن بابويه در امالى ، از حضرت امام على نقى عليه السلام روايت كرده كه فرمود : از جملهء مناجات‌ها كه حضرت موسى عليه السلام با خداى - عزَّ و جلَّ - كرد ، آن بود كه : خداوندا ! كسى كه خيانت را از جهت حياى از تو ترك نمايد ، عوض او چيست ؟ فرمود كه : يا موسى ! جزاى او آن است كه او را امان مىدهم در روز قيامت . « 4 » و در خصال ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : سه چيز است كه هر گاه در كسى يافت شود ، خداى تعالى ، از حوران بهشت به او عطا مىكند به هر نحوى كه خواهد : يكى ، فرو خوردن خشم ؛ و ديگر ، صبر نمودن در زير شمشير از براى رضاى الهى ؛ و ديگر ، آن كه كسى تواند مال حرامى را تصرّف نمايد و از براى رضاى الهى ، دست از آن بردارد . « 5 » و در باب امانت ، بعضى احاديثْ قبل از اين ، مذكور شد .

--> ( 1 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 482 ، ح 652 ؛ الخصال ، ص 230 و 231 ، ح 73 ؛ ثواب الأعمال ، ص 242 . ( 2 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 15 ، ح 4968 ؛ الأمالى ، صدوق ، ص 516 ، ح 707 ( حديث مناهى ) . ( 3 ) . ب : - « و » . ( 4 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 277 ، ح 307 . ( 5 ) . الخصال ، ص 85 ، ح 14 .