1 . سيّد محمّدباقر ، فرزند علاء الدين گلستانه . آقا باقر مازندرانى ، در اجازهء خود به علّامهء بحر العلوم ، در هنگام نام بردن مشايخ خود مىنويسد : و السيّد الحسيب ذى المناقب و المفاخر الأمير محمّدباقر ابن السيّد المحقّق الأميرزا علاء الدين گلستانه . « 1 » ميرزا محمّدباقر گلستانه ، از شيوخ اجازهء شيخ محمّد كاشانى اصفهانى است و به وى ، اجازهء نقل روايت ، داده است . « 2 » در كتاب تلامذَة المجلسى ، دربارهء وى آمده است : محمّد باقر بن محمّد علاء الدين بن الشاه ابى تراب الحسينى الإصبهانى ، المعروف بگلستانه ، ذكر بعض تتلمّذه على العلّامة المجلسى و لم يوجد مستند له . له إجازة الحديث عن المولى محمّد بن عبد الفتاح السراب التنكابنى و يروى عنه الشيخ محمّد بن محمّد زمان الكاشانى ، توفّى بعد سنة 1120 . « 3 » وى ، پسرى به نام امير محمّد اسماعيل داشت كه در نهم ذى قعدهء سال 1156 ، نسخه‌اى از كتاب بشارات الشيعة ، تأليف ملّا اسماعيل خواجويى را كتابت نموده است . « 4 » 2 . مير كمال الدين محمّد ، فرزند علاء الدين گلستانه . از شرح حال وى ، اطّلاعى در دست نيست . مير كمال الدين ، سه پسر داشت : يكى ، امير محمّد تقى گلستانه كه در زمان نادر شاه افشار ، حاكم كرمانشاه بود و در سال 1154 ق ، از جانب وى به سِمت مستوفى الممالك و در سال 1160 ق ، به سِمت ميرزا باشىِ عراق ، منصوب گرديد تا اين كه كريمخان زند ، آزاد خان به معارضه با كريمخان برخاست و مير محمّدتقى به آزاد خان پيوست و از جانب وى ، مجدّداً به سِمت حاكم كرمانشاه منصوب شد ؛ ولى وقتى به كرمانشاه رسيد ، به دست بعضى اكراد ، كشته شد . يكى از نوادگان مير محمّدتقى ، سيّد ميرزامهدى گلستانه است . او قرآنى را به خطّ خود در سال 1286 ق ، كتابت نموده و در پايان آن ، نسبت خود را چنين ذكر نموده است :

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 147 ؛ حاشيهء مجمع الفائدة و البرهان ، وحيد بهبهانى ، ص 33 . ( 2 ) . تراجم الرجال ، ج 2 ، ص 556 . ( 3 ) . براى شرح حال وى ، ر . ك : طبقات أعلام الشيعة ، قرن دوازدهم ، ص 94 ؛ تلامذة المجلسى ، ص 157 ؛ الكواكب المنتثرة ، ص 70 ؛ زندگىنامهء علّامهء مجلسى ، ج 2 ، ص 19 . ( 4 ) . ر . ك : طبقات أعلام الشيعة ، قرن دوازدهم ، ص 65 ؛ الذريعة ، ج 3 ، ص 112 .