خداى تعالى ، شراب و ميته و خون و گوشت خوك را حرام كرده ؟ فرمود كه : خداى تعالى ، حرام نكرده است اين چيزها را بر بندگان خود ، و حلال كرده چيزهاى ديگر را از براى رغبتى كه داشته باشد در چيزهايى كه حلال كرده و از براى عدم رغبتى كه او را در چيزهايى باشد كه حرام كرده ؛ بلكه خلايق را آفريده و مىداند كه بدن‌هاى ايشان ، به چه چيز برپا مىمانَد و به كارِ ايشان مىآيد . پس آن را برايشان حلال كرده و مباح ساخته ، از راه تفضّلى كه بر ايشان فرموده از براى مصلحت ايشان ، و مىداند كه چه چيز به ايشان ، ضرر مىرسانَد . پس ايشان را از آن ، نهى كرده و بر ايشان ، حرام كرده . بعد از آن ، از براى مضطر ، مباح كرده و در آن وقتى كه بدن او بىآن برپا نمىمانَد ، او را امر كرده كه به قدرى كه حيات باقى مانَد ، از آن اخذ نمايد ، بعد از آن كه فرمود كه : [ در ] خوردن ميته ، كسى به آن نزديك نمىشود و از ميته نمىخورد ، مگر آن كه بدن او ضعيف مىشود و جسمش مىگدازد و قوّتش مىرود و نسلش منقطع مىشود ؛ و كسى كه خورندهء ميته باشد ، نمىميرد ، مگر به موت فُجأة . و امّا خون ، پس خوردن آن ، باعث تولّد زرداب در آن شخص مىشود و دهنش ، بدبو مىشود و بدنش را متعفّن مىكند و آدمى را بدخُلق مىكند و دل را سخت مىكند و مهربانى و مرحمت را كم مىكند تا به حدّى كه ايمن نمىباشد از آن كه فرزند خود را و پدر خود را بكُشد و ضرر به خويشان و مصاحبان خود رساند . و امّا گوشت خوك ، پس خداى تعالى ، جماعتى را مسخ كرده به صورت‌هاى مختلف ، مثل خوك و ميمون و خرس و باقى مسوخات ، و بعد از آن ، نهى فرموده از خوردن حيواناتى كه به آنها شباهت داشته باشد ، از براى آن كه مردم از آنها انتفاع نجويند و عقوبت الهى را سبُك نگيرند . و امّا خمر ، پس خداى تعالى ، او را حرام كرده از جهت فعلِ بدى كه از شراب مىآيد و فسادى كه باعث آن مىشود و فرموده كه : كسى كه مُدمنِ شراب باشد ، يعنى معتاد - چنانچه گذشت - ، مثل كسى است كه بت پرستد و باعث رعشه و لرزيدن بدنش مىشود و نور را از او زايل مىسازد و مروّتش را باطل مىكند و بر آن مىدارد او را كه جرئت بر كارهاى حرام كند از ريختن خون‌ها و مرتكب شدن زِنا . و اعتماد بر او نيست وقتى كه مست شد و مىشود كه بجَهَد بر يكى از زنانى كه مَحرم او باشند و نفهمد كه چه مىكند ؛ و شراب ، نمىافزايد بر صاحبش ، مگر هر قِسم از اقسام بدى را . « 1 »

--> ( 1 ) . تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 128 ، ح 288 .