بن محمّد عليهما السلام مرا امر و نهى فرمود . پس آن حضرت به من خطاب كرده ، فرمود كه : يا ابا محمّد ! نمىشنوى اين سؤال‌ها را ؟ بعد از آن ، به آن زن گفت كه : يك قطرهء آن را مچش ؛ زيرا كه ، وقتى پشيمان خواهى شد كه جانت به اين جا رسيده باشد ، و به دست ، اشاره به گلوى مبارك خود فرمود ، و اين كلام را سه نوبت ، اعاده فرموده ، گفت : فهميدى ؟ ! آن زن گفت : بلى . بعد از آن فرمود كه : [ خمر ] به قدر آن كه ميلى را تَر كند ، يك خُم آب را نجس مىكند . و اين كلام را سه مرتبه فرمود . « 1 » و از عمر بن اذَينَه روايت كرده‌اند كه گفت : نوشتم به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام در باب مردى كه دوايى به او فرمايند از جهت بادِ بواسير كه از آن ، به قدر سِكَرجه‌اى « 2 » از نبيذ كه بسته شده باشد ، بخورد و قصد آن مرد از خوردن آن نبيذ ، لذّت نيست ؛ بلكه مطلبش معالجهء مرض است . حضرت در جواب فرمود كه : نخورد آن دوا را ، و اگر چه به قدر يك جرعه باشد . و فرمود كه : خداى - عزَّ و جلَّ - در هيچ يك از چيزها كه حرام كرده ، دوا و شفا قرار نداده . « 3 » و از على بن اسباط ، روايت كرده‌اند كه گفت : پدر من خبر داد مرا كه نزد حضرت امام جعفر صادق عليه السلام بودم كه مردى به آن حضرت گفت كه : من ، آزارِ بواسير دارم و به مزاج من ، چيزى به غير از نبيذ ، موافق نيست . حضرت فرمود كه : تو را چه كار است با چيزى كه خدا و رسول صلى الله عليه و آله حرام كرده‌اند ؟ و اين كلام را سه مرتبه فرمود . بعد از آن فرمود : از اين خيسانيده يا ماليده ، بخور كه شب بخيسانى و صبح بخورى ، يا صبح بخيسانى و شب بخورى . آن مرد گفت كه : اين ، باعث نفخِ شكم مىشود . فرمود كه : من بهتر از اين ، چيزى به تو نشان دهم . بر تو باد به دعا ، كه دعا از همه دردى شفاست ! راوى مىگويد كه گفتيم : اندك و بسيارِ آن حرام است ؟ فرمود : بلى . اندك و بسيارش حرام است . « 4 » و از حلبى روايت كرده‌اند كه گفت : پرسيدم از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام از حال دوايى كه به شراب ، خمير كرده باشند . فرمود كه : نه . واللَّه دوست نمىدارم كه نگاه به آن كنم ! پس چگونه مداوا به آن كنم ؟ ! به تحقيق كه آن ، از بابت پيه خوك يا گوشت خوك است و جمعى از مردم ، مداوا

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 413 ، ح 1 ؛ تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 112 ، ح 222 . ( 2 ) . السُّكُرّجَة : ظرف كوچكى است كه غذاى اندك در آن خورده مىشود و اصل آن فارسى است كه معرب شده است . « لسان العرب ، ج 4 ، ص 376 » . ( 3 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 413 ، ح 2 ؛ تهذيب الأحكام ، ج 9 ، ص 113 ، ح 224 . ( 4 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 413 ، ح 3 .