لفظ « كفر » تعبير كرده ، در آن‌جا كه فرموده : « وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ » ؛ « 1 » يعنى : حقّ ثابت الهى است بر مردمان ، حجّ خانهء كعبه ، هر كه را مقدور باشد يافتن راهى به رفتن حج ، و كسى كه كافر شود ، پس به درستى كه خداى تعالى ، بىنياز است از عالميان . و كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه : كسى كه بميرد و حَجّة الإسلام به جا نياورده باشد با آن كه احتياج و پريشانى بر او مسلّط نشده باشد يا بيمارىاى كه به آن ، قدرت بر رفتن نداشته باشد ، او را عارض نشده باشد يا صاحب‌ْسلطنتى ، او را مانع نشده باشد از رفتن به حج ، پس خواهد يهودى بميرد و خواهد نصرانى . « 2 » و از ابو بصير روايت كرده كه گفت پرسيدم از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام تفسير كلام الهى كه فرموده « وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا » ؛ « 3 » يعنى : هر كس كه در اين دنيا كور باشد ، در آخرت ، كور و گم‌راه‌تر خواهد بود . فرمود كه : اين ، آن كسى است كه حج را تأخير مىكند و با خود مىگويد كه : « به حج خواهم رفت » ، تا وقتى كه اجَلش برسد . « 4 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه : كسى كه بميرد ، در حالتى كه صحيح باشد ، يعنى بيمارىاى نداشته باشد كه مانع از رفتن حج باشد ، و مالدار باشد ، پس او از جملهء آنهايى است كه خداى تعالى فرموده كه : « وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى » ؛ « 5 » يعنى : او را كور ، حشر مىكنيم در روز قيامت . و فرمود : بلى ! خداى تعالى ، چنين كسى را از ديدن راه حق ، نابينا ساخته . « 6 » و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه : به فرزندان خود مىفرمود : ملاحظه كنيد خانهء خداوند خود را كه از شما خالى نمانَد و اگر خالى گذاريد ، ديگر مهلت نمىيابيد . « 7 » و ابن بابويه رحمه الله در فقيه ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه : حرف خانهء كعبه نزد آن حضرت ، مذكور شد . فرمود كه : اگر مردم ، يك سال ترك خانهء كعبه كنند ، مهلت نمىيابند « 8 » و در حديث ديگر ، روايت كرده كه : البتّه ، عذاب الهى بر ايشان ، نازل مىشود . « 9 »

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 97 . ( 2 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 268 ، ح 1 . ( 3 ) . اسراء ، آيهء 72 . ( 4 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 269 ، ح 2 . ( 5 ) . طه ، آيهء 124 . ( 6 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 269 ، ح 6 . ( 7 ) . همان ، ص 270 ، ح 3 . ( 8 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 419 ، ح 2860 . ( 9 ) . همان .