13 . سيّد محمّدحسين بن اسماعيل گلستانهء اصفهانى . وى نسخه‌اى از كتاب مهيج الأحزان ، تأليف ملّا حسن بن على يزدى را در سال 1281 ق ، تحرير نموده است . « 1 » 14 . سيّد علىاكبر حسنى حسينى خطّاط ( 1274 - 1319 ق ) . وى ملّقب به « احتشام السادات » و نام پدرش ميرزا ابراهيم بوده است . او در اصفهان به دنيا آمد و تحصيلات مقدّماتى را در آن شهر ، آغاز كرد . وى ، خطّ نستعليق را خوش مىنوشت و در خطّ شكسته نيز استاد بود . بعضى معتقدند كه بعد از درويش عبد المجيد ، هيچ كس خط را به اسلوب گلستانه ننوشته است . از مقطّعات و خوش‌نويسىهاى وى ، قطعاتى در دست است . « 2 » سيّد علاء الدين گلستانه يكى ديگر از عالمان سرشناس سادات گلستانه ، سيّد علاء الدين محمّد ، فرزند شاه سيّد ابو تراب محمّد على قاضى است . از تاريخ تولّد وى ، اطّلاعى در دست نيست و از استادانش فقط علّامه محمّدباقر مجلسى را مىشناسيم كه با خاندان گلستانه ، وصلت نيز داشته است . از ايّام جوانى و تحصيل وى نيز اطّلاعى در دست نيست ؛ ولى در اواخر عمرش از عالمان موجّه و مورد توجّه مردم و حاكمان صفوى در اصفهان به شمار مىرفته ، به طورى كه دو بار به وى سمت وزارت پيشنهاد شده ؛ ولى وى از شدّت پارسايى و تقوا ، از پذيرش آن ، خوددارى ورزيده است . آن‌چنان كه از كتب تاريخ عصر وى به دست مىآيد ، وى در اصفهان ، مشغول امورات شرعى و تبليغ احكام دين بوده و روزگار خود را با شرح و تفسير احاديث معصومان عليهم السلام سپرى مىكرده است . نظر معاصران گلستانه و شرح حال نگاران دربارهء وى ، در پى مىآيد : گلستانه ، از ديدگاه معاصران و تراجم‌نگاران شرح حال سيّد علاء الدين ، در اغلب كتاب‌هاى شرح حال‌نگارىِ معاصران او و پس از آن ، درج شده . كه به برخى اشاره مىشود : 1 . ميرزا محمّد اردبيلى ، در جامع الرواة ، دربارهء وى مىنويسد :

--> ( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 186 . ( 2 ) . ر . ك : اثرآفرينان ، ج 5 ، ص 75 ؛ احوال و آثار خوش‌نويسان ، ج 2 ، ص 237 و 238 ؛ تذكرهء خوش‌نويسان معاصر ، ص 64 و 65 .