سيد علاء الدين محمد گلستانه

136

منهج اليقين (شرح نامه امام صادق ع به شيعيان) (فارسى)

[ چهاردهم : سِحر ] چهاردهم از جملهء كبائر ، سِحر است و در حديث عبد العظيم ، استدلال بر كبيرده بودن سِحر به قول الهى واقع شده كه فرموده : « وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ » ؛ « 1 » يعنى : به تحقيق ، مىدانستند آن جماعتى كه سِحر ياد مى گرفتند كه كسى كه خريدار سِحر مىشود ، در آخرت ، بهره و نصيبى ندارد . « 2 » و سِحر ، چنانچه شيخ زين الدّين رحمه الله در تصانيف خود ذكر كرده ، نوشتن يا خواندن هر چيزى است كه به سبب او ضررى به كسى رسد ؛ خواه ضرر بدنى و خواه نقصانى كه به عقل رسد . و از جملهء اقسام سِحر ، بستن مرد است از زن و عداوت ميانهء ايشان انداختن . و گفته كه از اين جمله است استخدام ملائكه و جن و توسّل به شياطين در ظاهر ساختن امرى پنهان و علاجِ مصيبت و استحضار ايشان و در آمدن ايشان به بدنِ طفلى يا زنى و به زبان او اظهار امرى نمودن . و ظاهر آن است كه سِحر ، منحصر نيست در آنچه او ذكر كرده ؛ بلكه بسيارى از نفع رسانيدن‌ها هم داخل سِحر و حرام است . و از حديثى مُرسل ، تجويز گشودن به سِحر ، ظاهر مىشود و دلالت بر جواز هر نوع نفع رسانيدنى نمىكند . و باز ، منحصر در نوشته و كلام نيست ؛ بلكه اقسام ديگر مىدارد ، مثل تركيب چيزها با يكديگر و گِرِه‌ها زدن و چند چيز را به وضعى خاص ، در جاها دفن كردن و چيزها به آتش ، سوزانيدن . و از بعضى احاديث ، ظاهر مىشود كه بعضى از اقسام سِحر به كارهاى اطبّا شبيه است و بعضى ، تخيّلات و اعمالى است كه به سرعت حركت و جَلددستى چيزى مىنمايند كه اصلى ندارد . بنا بر اين ، شعبده و اعمال سيميا ، چنانچه معركه‌گيران مىكنند ، از جملهء سِحر است . و اعمال اعداديان هم از جملهء سحِر است ، و آنچه نسبت به حضرت امير المؤمنين عليه السلام مىدهند كه شكلى در برابر عَلَم كاويانى ساخت و باعث هزيمت لشكر عجم شد ، افتراى بر آن حضرت است . و ياد گرفتن و ياد دادن اقسام سِحر - چنانچه از احاديثْ ظاهر مىشود - ، حرام است و آنچه بعضى از علما ذكر كرده‌اند كه ياد گرفتن سِحر ، از براى دفع سحر جايز است ، وجهى ظاهر ندارد . و كسى كه دعوى پيغمبرى به سِحر كند ، خداى تعالى نمىگذارد كه بر دست او خارقِ عادتى ظاهر

--> ( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 102 . ( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 285 و 286 ، ح 24 .