همگى ، به گريه در آمدند . بعد از آن فرمود كه : برخيز - اى مرد - كه به گريه آوردى ملائكهء آسمان و ملائكهء زمين را . و به تحقيق كه خداى - عزَّ و جلّ - توبهء تو را قبول فرمود . پس برخيز و بار ديگر ، چنين كارى مكن . « 1 » [ سيزدهم : خيانت در غنيمت ] سيزدهم از جملهء كبائر - چنانچه در حديث عبد العظيم وارد شده - ، غَلول است ؛ « 2 » يعنى خيانت در مالى كه مسلمانان ، از كفّار گرفته باشند . و حق تعالى ، در باب غَلول فرموده كه : « وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ » ؛ « 3 » يعنى : كسى كه در مال غنيمت ، دزدى و خيانت كند ، آنچه برده ، در روز قيامتْ مىآورد . و در بعضى روايات ، وارد شده كه : آنچه دزديده باشد ، روز قيامت ، در گردنش بار كرده ، در محشر ، حاضر مىكنند . « 4 » و در حديث اعمش ، مطلقِ دزدى واقع شده و ممكن است كه مراد به غلول ، مطلقِ دزدى باشد ، چنانچه از كلام بعضى از اهل لغت ، ظاهر مىشود . و در كتاب من لا يحضره الفقيه ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه : كسى كه آن قدر بدزدد كه مساوى ديتِ دستش بشود ، در آن وقت ، خدا تعالى ، او را رسوا مىكند . « 5 » و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السلام كسى را كه مرتبهء اوّل دزدى مىكرد ، دست راستش را مىبُريد و مرتبهء دويّم ، پاى چپش را و مرتبهء سيّم ، به زندانش مىفرستاد كه تا زنده باشد ، در زندان باشد و خرج او را از بيت المال مىداد . « 6 » و در حديث ديگر ، روايت كرده كه اگر در زندان دزدى بكند ، كشته مىشود . « 7 » و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه دست كفن‌ْدزد را قطع مىفرمود « 8 » و در حديث ديگر ، روايت كرده كه كفن‌دزدى را به خدمت آن حضرت آوردند . پس موى او را گرفته ، او را به زمين زد و فرمود كه : اى بندگان خدا ! لگدمال كنيد او را . پس لگد بر او زدند تا مُرد . « 9 » و بعضى از علما گفته‌اند كه كشتن ، در صورتى است كه اين فعل ، مكرّر از او سر زده باشد .

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 7 ، ص 201 و 202 ، ح 1 . ( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 185 و 186 ، ح 24 . ( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 161 . ( 4 ) . بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 181 . ( 5 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 60 ، ح 5098 . ( 6 ) . همان ، ح 5111 . ( 7 ) . همان ، ح 5112 . ( 8 ) . همان ، ص 67 ، ح 5118 . ( 9 ) . همان ، ح 5120 .