دوستداران خود به چيزى از تقيّه ؟ گفت كه : گفتم امام را كه : تو بهتر مىدانى قربانت شوم ! گفت كه : اگر عمل كند به آن فتوا ، پس آن ، بهتر است براى او و بزرگ‌تر است به اعتبار ثواب ، از عمل اصحاب پيغمبر به فتواى او كه احتمال تقيّه در آن نبوده ؛ چه شيطان در اين جا وسوسهء بسيار مىكند و در آن جا اين قدر نمىكرد . [ حديث ] پنجم اصل : وَفِي رِوَايَةٍ أُخْرى : « إِنْ أَخَذَ بِهِ أُوجِرَ ؛ وَإِنْ تَرَكَهُ وَاللَّهِ أَثِمَ » . شرح : و در روايتى ديگر از امام محمّد باقر عليه السلام ، آخرِ حديث ، چنين است كه : اگر عمل كند به آن فتواى تقيّه ، مزد داده مىشود ، و اگر عمل نكند ، به خدا قسم كه ، گناهكار مىشود . [ حديث ] ششم اصل : [ أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ ] عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام ، قَالَ : سَأَلْتُهُ عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَنِي ، ثُمَّ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْهَا ، فَأَجَابَهُ بِخِلَافِ مَا أَجَابَنِي ، ثُمَّ جَاءَ آخَرُ ، فَأَجَابَهُ بِخِلَافِ مَا أَجَابَنِي وَأَجَابَ صَاحِبِي . فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ ، قُلْتُ : يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ، رَجُلَانِ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ مِنْ شِيعَتِكُمْ قَدِمَا يَسْأَلَانِ ، فَأَجَبْتَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِغَيْرِ مَا أَجَبْتَ بِهِ صَاحِبَهُ ؟ فَقَالَ : « يَا زُرَارَةُ ، إِنَّ هذَا خَيْرٌ لَنَا ، وَأَبْقى لَنَا وَلَكُمْ ، وَلَوِ اجْتَمَعْتُمْ عَلى أَمْرٍ وَاحِدٍ ، لَصَدَّقَكُمُ النَّاسُ عَلَيْنَا ، وَلَكَانَ أَقَلَّ لِبَقَائِنَا وَبَقَائِكُمْ » . قَالَ : ثُمَّ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : شِيعَتُكُمْ لَوْ حَمَلْتُمُوهُمْ عَلَى الْأَسِنَّةِ أَوْ عَلَى النَّارِ لَمَضَوْا ، وَهُمْ يَخْرُجُونَ مِنْ عِنْدِكُمْ مُخْتَلِفِينَ ؟ قَالَ : فَأَجَابَنِي بِمِثْلِ جَوَابِ أَبِيهِ . شرح : لَصَدَّقَكُم ( به صاد بىنقطه و دال بىنقطه و قاف ) به صيغهء ماضى معلوم « باب