[ حديث ] دهم اصل : [ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مِهْرَانَ ، عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ ، عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ ] عَنْ سَمَاعَةَ ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسى عليه السلام ، قَالَ : قُلْتُ لَهُ : أَكُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَسُنَّةِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله ، أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ ؟ قَالَ : « بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَسُنَّةِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله » . شرح : تَقُولُونَ به صيغهء جمع مذكر مخاطب يا غايب باب « نَصَرَ » است ؛ و مراد ، اين است كه : آيا هر چيز از حلال و حرام و مُحتاجٌ اليهِ مردمان ، داخل غيب است و بيان شده در كتاب و سنّت ، يا بعضى ، غيب نيست و عقول شما يا عقول علما مطلقاً مستقلّ است در معرفت آن ؟ و جواب ، به اختيارِ شقّ اوّل است . يعنى : روايت است از سماعه از امام موسى كاظم عليه السلام راوى گفت كه : گفتم امام را كه : آيا هر چيز ، بيان شده در كتاب خدا و بيان پيغمبرش صلى الله عليه و آله ، يا مىگوييد از پيش خود در چيزى از حلال و حرام ؟ امام گفت كه : بلكه هر چيزى ، بيان شده در كتاب خدا و بيان پيغمبرش در كتاب جامعه ، چنانچه گذشت در حديث چهاردهمِ باب سابق .