ثلاث هنّ فخر المؤمن و زينته في الدّنيا و الآخرة : الصّلاة في آخر اللّيل ، و يأسه ممّا في ايدى النّاس ، و ولاية الامام من آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله . يعنى : « سه چيز است كه آن فخر مؤمن و زينت اوست هم در دنيا و هم در آخرت : نماز كردن در آخر شب ، و نااميد بودن از آنچه در دست مردم است ، و تولّى نمودن به امام معصوم از آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم » . و همچنين روايت كرده است در كتاب مذكور به سند حسن هم از آن حضرت عليه السّلام در تفسير قول خداى تبارك و تعالى : كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ « 1 » كه آن حضرت فرموده‌اند : يعنى قليلى از شبها بوده است كه فوت مىشده است نماز شب متّقين كه نمىتوانستند در آن شبها قيام به آن نمود . مترجم گويد : « ببايد دانست كه مصنّف - طاب ثراه - در حاشيه ذكر كرده است كه آيهء وافى هدايهء مذكوره در سورهء مباركهء ذاريات چنين است كه : إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ * آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ * كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ . معنى آيه - و اللَّه أعلم - آنكه : « بدرستى كه پرهيزكاران از شرك و معصيت در آن روز در بوستانها باشند و چشمه‌هاى روان جارى باشد در آن ، پذيرندگان و فراگيرندگان آن چيز را كه به فضل خود عطا كرده است بديشان پروردگار ايشان ، بدرستى كه ايشان بوده‌اند پيش از دخول بهشت نيكوكاران ، كه در شب اندك خواب كردندى ، و بودند كه به سحرها طلب آمرزش مىكردند » كه گويا همه شب تا سحر ارتكاب جرايم نموده‌اند ، يعنى به طاعت و بيدارى شب مغرور نبوده‌اند .

--> ( 1 ) سورهء ذاريات : 51 - آيهء 17 .