إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً « 1 » . [ خداوندا آسمانها و زمين را از فروافتادن نگه مىدارد ، و اگر فرو افتند پس از خدا ديگرى قادر بر نگهدارى آنها نيست ، همانا او بردبار و آمرزنده است ] . فسقط عليه البيت . خلاصهء كلام امام عليه السّلام آنكه : « نگفته است كسى هر گاه كه ارادهء خواب كرده باشد اين آيهء كريمهء مذكوره را كه خانه بر سر او فرود آمده باشد » . كنايه از آنكه هر كس در وقت ارادهء خواب كردن اين آيهء مذكوره را بخواند از ترس فرود آمدن خانه ايمن باشد باذن اللَّه تعالى . و نيز روايت كرده است در كتاب مذكور كه : حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هر گاه ارادهء در آمدن به جامهء خواب مىكرده‌اند تبرّك به خواندن اين كلمات مىجسته‌اند : باسمك اللّهمّ احيى و باسمك اموت . [ خداوندا به نام تو زنده‌ام ، و بنام تو مىميرم ] . و هر گاه بيدار مىشده‌اند به گفتن اين كلمات مبادرت مىنموده‌اند : الحمد للَّه الّذى احيانى بعد ما اماتنى وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ . [ سپاس خدايى را كه مرا زنده ساخت پس از آنكه مرا ميرانده بود ، و حشر و نشر به سوى اوست ] . [ دعاى وقت خروشيدن خروس ] و نيز روايت كرده است در كتاب مذكور از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند : هر گاه كه خروش خروس شنوى بگوى : سبّوح قدّوس ، ربّ الملائكة و الرّوح ، سبقت رحمتك غضبك ، لا إله الّا انت ، سبحانك و بحمدك ، عملت سوءا ، و ظَلَمْتُ نَفْسِي ، فَاغْفِرْ لِي ، انّه لا يغفر الذّنوب الّا انت .

--> ( 1 ) سورهء فاطر : 35 - آيهء 41 .