فصل [ دوم ] [ در آداب و تعقيبات نماز عصر ] بعد از آنكه فارغ شدى از نماز ظهر و آنچه متعلّق به آنست برخيز از براى گزاردن نافلهء عصر ، و تكبير احرام براى دو ركعت اول نافلهء عصر بگوى به غير تكبيرات ششگانهء افتتاحيّه زيرا كه تكبيرات مذكوره گفته نمىشود در نوافل مرتّبه بر قول مشهور مگر در پنج نماز : در اول نافلهء زوال ، و در اول نافلهء مغرب ، و در وتيره ، و در اول نافلهء نماز شب ، و در مفردهء وتر ، اينست آنچه بعض از اصحاب - قدّس اللَّه أرواحهم - گفته‌اند ، نهايتش اظهر استحباب گفتن تكبيرات افتتاحيّه است در جميع نمازها خواه فرض باشد و خواه سنّت ، چنانچه شيخ ما شيخ شهيد در كتاب « ذكرى » بيان فرموده است از براى مطلق بودن روايات . و بخوان در نافلهء عصر هر سوره را كه خواهى ، و اولى آنست كه در نافلهء عصر و در غير آن از نوافل ديگر ، سوره‌هائى را كه از ائمّهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - ترغيب در خواندن آن شده است بخوانى . و مىبايد كه اختيار سوره‌اى كنى كه به سبب خواندن آن وقت نماز فوت نشود ، و بدرستى كه روايت شده است از امام الباطن و الظّاهر امام محمد باقر - صلوات اللَّه عليه - كه آن حضرت فرموده‌اند : من قرأ سورة الصّفّ في فرائضه و نوافله صفّه اللَّه مع ملائكته و انبيائه المرسلين .