تو تقرب جسته ، و با دشمنانى دشمنانت بسوى تو اظهار محبت نموده ، و در پيشگاهت به نعمتها و بخششهاى بزرگ تو اعتراف ورزيده‌اند ، قرار دهى ، به رحمت خودت اى مهربانترين مهربانان ] و ببايد دانست كه نسخ ادعيهء ساعات كثير الاختلاف است به زياده و نقصان ، و آنچه ما درين كتاب ياد آورده‌ايم فقرهء چندى است كه اعتماد بر آن و وثوق به آن داشته‌ايم ، و اللَّه ولىّ التّوفيق ، و بيده أزمّة التّحقيق . توضيح [ تفسير مفردات دعاهاى مذكوره ] « مالك البسط و القبض » يا مراد به آن آنست كه به دست قدرت اوست زمام توسعه و تنگى رزق بندگان ، يا آنكه به يد اوست بسط دل كه عبارت از فرح و سرور است ، و قبض آن كه مراد از غم و اندوه است . « و مدبّر الابرام و النّقض » ابرام در اصل لغت به معنى تابيدن ريسمان است ، و نقض - به ضاد نقطه دار - نقيض تابيدن ، يعنى ريسمان را پنبه كردن ؛ و بناء كلام بر استعاره است و مراد آنكه : تدبير امور عالم به يد قدرت اوست چنانچه حكمت بالغه و قدرت كاملهء او اقتضا كند از نگاه داشتن و فنا نمودن ، و عزيز گردانيدن و ذليل ساختن ، و قوّت و نصرت بخشيدن و ضعيف و نحيف گردانيدن ، و امثال اينها . « يا من لا يقتر خوف الاملاق » يقتر - به قاف و تاء به دو نقطهء زبرين مشدّده - به معنى تقتير و تنگدستى است ، و معنى آنكه : درويش نمىكند و تنگدست نمىگرداند كسى را از ترس آنكه مبادا خود فقير شود و بىچيز گردد ، بلكه به واسطهء مصلحت و صلاح بنده كه خود به آن عالم و داناست او را قلّاش و مفلس مىسازد چنانچه در حديث قدسى وارد است كه : انّ من عبادى من لا يصلحه الّا الفقر ، و لو اغنيته