فصل [ سوم ] [ آداب به مسجد رفتن و فصول اذان و اقامه ] : پس هر گاه كه از وضو ساختن فارغ شدى بايد كه متوجّه مسجد شوى چه روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » از امام به حق ناطق امام جعفر صادق - عليه و على آبائه شرائف التّحيّة و السّلام - كه آن حضرت فرموده‌اند : من مشى الى المسجد لم يضع رجلا على رطب و لا يابس الّا سبّحت له الارض الى الارض السّابعة . يعنى « هر كس به قصد رفتن مسجد به راه افتد بر هيچ تر و خشكى پاى ننهد مگر آنكه زمين به تسبيح در آيد و تا طبقهء هفتم زمين از جهت آن كس تسبيح و تقديس حضرت عزّت كنند ، و ثواب آن را براى آن نويسند » . و سزاوار آنست كه در حين برآمدن از خانه و متوجّه شدن به مسجد اين دعاء بخوانى : بسم اللَّه الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ ، وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ ، وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ، وَ الَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ ، وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ . رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ، وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ، وَ اجْعَلْنِي مِنْ