آن ملاحظه شده ، از آن جمله دعاى وقت استنجاء در بعض نسخ بر اين وجه ديده شده كه : اللّهمّ حصّن فرجى ، و استر عورتى ، و حرّمهما على النّار به ضمير تثنيه كه راجع باشد به فرج و عورت بنا بر تعدّد ايشان به اعتبار لفظ و مغايرتى كه از رهگذر عموم و خصوص دارند چنانچه از پيش رفت ، يا به اين اعتبار كه يكى محصن است و يكى مستور . و اگر كلمهء عورتىّ - بفتح تا و تشديد ياء - خوانده شود تثنيه بودن ضمير مذكور به توجيه احتياج نخواهد داشت چنانچه ظاهر است . و در بعض نسخ در دعاى مضمضه : اللّهمّ انطق لسانى بذكراك ، و اجعلنى ممّن ترضى عنه ، واقع است . يعنى « بار خدايا گويا دار زبان مرا به ذكر خود ، و بگردان مرا از جملهء جمعى كه رضاى تو از ايشان حاصل است » . و در بعضى در دعاى استنشاق بجاى اللّهمّ لا تحرّم علىّ ريح الجنّة ، اللّهمّ لا تحرّمنى طيّبات الجنان مذكور گرديده . يعنى « بار خدايا محروم مگردان مرا از نعمتهاى بهشت عنبر سرشت » . و در آخر دعاى مذكور بجاى « طيبها » ، « ريحانها » ، و معنى يكى است . و در بعض نسخ در دعاى شستن رو بعد از « تسودّ » و « تبيضّ » كلمهء « فيه » زياده شده ، و در معنى تفاوتى نيست . و در بعضى در دعاى شستن دست راست بدل « بيسارى » ، « به شمالى » واقع است . و در دعاى شستن دست چپ بدل « مقطّعات النّيران » « مقطّعات النّار » . و در دعاى مسح رجلين بدل « ثبّتنى » ، « ثبّت قدمىّ » ، و در معنى از اختلافات مذكور تفاوتى نيست . و ما اين حديث را بر وجهى كه ياد كرده شد از « تهذيب » حديث نقل كرده‌ايم از نسخه‌اى كه به خط والد عالى مقدار - قدّس سره - نزد ما بوده و خود ، من اوّله الى آخره برو گذرانيده‌ايم ، و او نيز از