نيز به همان كف آب به عمل آورد نيز مجزى است و سنّت مضمضه و استنشاق بجا آمده است ، نهايتش ثواب سنّت سه كف آب از براى هر كدام را در نيافته مگر آنكه آب وضو كمى كند و به واسطهء ضرورت آنچنان كند ، چه گفته‌اند كه در آن وقت ثواب تعدد را در مىيابد . و همچنين جمعى از علما شرط كرده‌اند كه مىبايد كه مضمضه بر استنشاق مقدّم باشد ، و تصريح كرده‌اند به آنكه اگر استنشاق را مقدّم دارد سنّت است كه بعد از مضمضه باز استنشاق را اعاده كند ، و علّامهء حلّى - طاب ثراه - تجويز كرده است كه هر دو را با هم مخلوط سازند به اين طريق كه به يك كف آب مضمضه كند و به كف ديگر استنشاق و همچنين تا هر كدام سه مرتبه واقع شود ، نهايتش ثواب اين شق كمتر خواهد بود . و ثواب مضمضه و استنشاق چنانچه در احاديث مقدّسهء نبوى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم وارد است بسيار است از آن جمله رئيس المحدثين در كتاب « ثواب الأعمال » روايت كرده است از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه آن حضرت فرموده‌اند : ليبالغ احدكم في المضمضة و الاستنشاق فانّه غفران لكم و منفرة للشّيطان . يعنى : « هر كه از شما مبالغه كند « 1 » در مضمضه كردن و استنشاق نمودن ، پس بدرستى كه موجب آمرزش گناهان شما و سبب نفرت شيطان از شما خواهد بود « 2 » » - و اللَّه الموفّق » . پس بعد از آن بايد كه يك كف آب به دست راست برگيرى و نيّت كنى كه وضوى واجب مىسازم از براى رضاى خدا . و امّا افعال مستحبّهء وضو مندرج مىشود در نيّت گاهى كه نيّت اداى افضل واجبين كنى ، يعنى چون نيّت بجاى آوردن افضل واجبين به عمل آيد به واسطهء سنّتيها نيّت عليحده در كار نيست و همان نيّت وضو كافى است . و اگر چنانچه به واسطهء هر يك از سنّتيها نيز نيّت عليحده كنى اولى است .

--> ( 1 ) بايد به صورت امر خوانده شود . ( 2 ) « و سبب فرارى دادن شيطان خواهد بود » صحيح است .