فصل [ اول ] [ در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر ] پس هر گاه كه در وقت طلوع فجر ثانى با وضو نباشى مبادرت نماى به وضو ساختن تا در حال اذان گفتن صبح با طهارت باشى . و بدرستى كه ذكر خواهيم كرد درين مقام صفت وضوى كامل را ، پس مىگوئيم : هر گاه كه اراده كنى وضو ساختن را بايد كه اول ابتدا به مسواك كردن كنى و مسواك را بر عرض دندانها بمالى نه بر طول آن ، و اگر عوض مسواك انگشت را بر دندان بمالى مجزى است ، چنانچه شيخ الطّائفة و امام الشّيعة در كتاب « تهذيب الاحكام » بسند صحيح از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت پيغمبر - عليه صلوات اللَّه الملك الأكبر - فرموده‌اند كه : مسواك كردن به انگشت ابهام و مسبّحه در وقت وضو مثل سواك كردن به مسواك است » . يعنى هر دو انگشت را بر دندان ماليدن در وقت وضو ساختن مجزى از مسواك است و قائم مقام آنست . مترجم گويد : « ببايد دانست كه مراد از سواك ، راندن چيزى است بر دندانها خواه به چوب باشد و خواه به انگشت و خواه به لتّه « 1 » ، و افضل آن است كه به چوب تر باشد ، و افضل از آن آنكه به چوب اراك باشد كه از مكّه مىآورند . و مسواك كردن در وقت وضو از سنن

--> ( 1 ) لته ، بفتح لام و تاى مشدد : تكهء پارچه .