توصيف درباره او از آن خود ضامن بن شد قم است او در شرح حال جدّش چنين مىگويد : « ولادتش در مدينه به سال 942 هجرى بود و همان جا رشد يافت و نزد پدرش به تعلّم پرداخت و بيشتر دانشش را از او گرفت . . . » « 1 » سپس سطورى در توصيف و تجليل از شخصيّت وى آورده است و متذكّر شده كه سيد حسن نقيب بعد از پدرش متولى نقابت علويان و رسيدگى به املاك ايشان شد ولى پس از چندى زهد پيشه ساخت و از اين امور كناره گرفت . در سال 962 ه از مدينه راهى هندوستان شد و در آن جا مورد استقبال سلطان حسين نظام شاه حاكم شيعى دكن و احمد آباد قرار گرفت و پس از آن از طريق شيراز عازم مشهد و زيارت امام هشتم عليه السّلام شد ( در سال 964 ه ) و مورد توجه و احترام شاه طهماسب صفوى قرار گرفت و بار ديگر به درخواست سلطان حسين نظام شاه به هندوستان باز گشت . با درگذشت سلطان در 967 هجرى مدتى نايب السلطنه فرزند خردسال او مرتضى نظام شاه گرديد ولى در 976 ه به قصد حج راهى حجاز شد و در مدينه اقامت گزيد . « 2 » سيد حسن نقيب پس از مرگ همسرش ، همراه خانواده به هندوستان عزيمت كرد و بقيه عمرش را در آن جا و در كنار سلاطين نظام شاهى سپرى كرد و سرانجام در 14 صفر 999 هجرى در دكن درگذشت و همان جا دفن شد . ولى بنا به وصيت او جنازه‌اش را پس از چند سال به قبرستان بقيع در مدينه انتقال دادند . او به هنگام فوت 57 سال داشت . « 3 » سيد حسن نقيب نزد عالمان بسيارى درس خواند و از شمارى از ايشان اجازه روايت داشت كه نامشان ذكر شده است . « 4 » وى همچنين تأليفاتى داشت از جمله كتاب زهر الرياض و زلال الحياض كه آيت اللّه مرعشى از وجود دو نسخه آن ياد كرده

--> ( 1 ) ضامن بن شدقم ، تحفة لب اللباب ، 164 . ( 2 ) همان 167 - 168 . ( 3 ) همان 168 . ( 4 ) رياض العلماء 1 ، 237 .