و از او درباره من مىپرسيد و او را تهديد مىكرد و مىترسانيد سوگند مىخورم كه على را هرگز دوست نخواهم داشت » . « 1 » اين سخن صريح و آشكار عايشه است كه كينه و دشمنى او را به امير المؤمنين عليه السّلام نشان مىدهد شيخ مفيد مىگويد : « اين كار او [ على ] عليه السّلام فقط به جهت خير خواهى براى خدا و رسول و اجتهاد در رأى و نظرش بود و براى امتثال و اطاعت دستور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم و شتاب در فرمانبردارى از او بود » . « 2 » شدت كينه و حسد عايشه به امير المؤمنين عليه السّلام به گونه‌اى بود كه حتى نمىتوانست به نام او تصريح كند . عكرمه در روايتى براى ابن عباس از حديثى خبر مىدهد كه عايشه درباره بيمارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم براى او نقل كرده و گفته بود : « پيامبر از خانه خارج شد در حالى كه بر دوش دو مرد از اهل بيتش تكيه كرده بود و يكى از آن‌ها فضل بن عباس بود » عبد اللّه بن عباس از عكرمه مىپرسد : او نام نفر دوّم را براى تو نگفت ؟ عكرمه مىگويد : نه به خدا سوگند از او نام نبرد . ابن عباس دوباره مىپرسد : آيا مىدانى او چه كسى بود ؟ و وقتى پاسخ منفى مىدهد ابن عباس مىگويد : « او على بن ابى طالب عليه السّلام بود ، به خدا سوگند مادرمان - منظور عايشه است - از او به خوبى ياد نمىكرد در حالى كه مىتوانست » . « 3 » او همين طور وقتى خبر شهادت امير المؤمنين عليه السّلام را شنيد نتوانست شادى و خوشحالى خود را پنهان سازد ابو الفرج اصفهانى در روايتى به سند اسماعيل بن

--> ( 1 ) مغازى واقدى ، 1 ، 430 و صحيح بخارى ، 3 ، 155 و الكشاف ، 4 ، ص 453 . قضيه‌اى كه محقق محترم در اين جا بدان اشاره دارد ماجراى افك است كه در صحّت آن جاى ترديد است و با توجه به مصادر ديگر به خصوص مصادر شيعى ماجرا به گونه‌اى ديگر بوده است براى اطلاع بيشتر رجوع كنيد به كتاب الصحيح من سيرة النبى الاعظم ، سيد جعفر مرتضى عاملى - مترجم . ( 2 ) مصنفات شيخ مفيد ، 1 ، 157 . ( 3 ) طبقات ابن سعد ، 2 ، 231 و مسند احمد ، 6 ، 38 و صحيح بخارى ، 1 ، 162 و صحيح مسلم ، 4 ، 138 و المستدرك ، 3 ، 56 و سنن كبرى ، 1 ، 31 و مصنفات شيخ مفيد ، 1 ، 158 .