الشهيد الثاني (مترجم: مجد الادباء خراسانى)

141

مسكن الفؤاد (تسلية العباد) (فارسى)

استماع مردان بيگانه صداى زنان را و لطمه و خراش روى و كندن موى و امثال آن . و برين امور حمل مىشود آنچه وارد شده است در نهى از ندبه و نوحه سرايى و پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرموده است : « انا برىء ممّن حلق و صلق . » : « من بيزارم از آنكه در مصيبتى موى بتراشد و فرياد بر آورد . » « 1 » و آن حضرت به صديقه طاهره - سلام الله عليها - فرمود : ( هنگامى كه جعفر بن ابى طالب - عليهما السلام - شهادت يافت ) « لا تدعين بويل و لا ثكل و لا حرب و ما قلت فيه فقد صدقت » « 2 » « مخوان به واى و نه چون زنى كه فرزندش مرده باشد يا مالش را برده باشند و آنچه در باره‌اش گويى ، راست باشد . » و از ابى مالك اشعرى است از پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - : « النائحة اذا لم تتب تقام يوم القيامة و عليها سربال من قطران » : « 3 » « زنان نوحه‌گر اگر بميرند و توبه نكرده باشند ، روز قيامت برانگيخته مىشوند و بر آنها پيراهنى از قطران باشد . » و از ابى سعيد خدرى است و گفته است رسول خداى - صلى الله عليه و آله - لعنت فرموده است بر زنان نوحه‌گر و آنان كه گوش به آواز آنها دهند . « 4 » و از آن حضرت - صلى الله عليه و آله - است كه فرمود : « ليس منّا من ضرب الخدود و شقّ الجيوب . » « 5 » : « از ما نيستند آنان كه به رويهاى خود لطمه زنند و گريبانهاى خود را چاك دهند » . اين نهى محمول به نوحه‌گرى بر باطل است ، چنان كه از روايات ظاهر مىشود و به اين روايت جمع مىشود بين اين روايات و بين اخبار سابقه . و اما الخاتمه مشتمل بر فوائد مهمه و مستحب است تعزيتدارى اهل و كسان متوفى استحبابى مؤكد ، و لفظ تعزيه ، تفعله

--> ( 1 ) صحيح مسلم 1 : 100 ؛ سنن النسائى 3 : 20 سنن ابن ماجه 1 : 505 ؛ الجامع الصغير 1 : 415 . ( 2 ) الفقيه 1 : 176 : لا تدعي بذل و لا ثكل و لا حرب . » ( 3 ) خصال 226 ؛ مسند احمد 5 : 342 ؛ صحيح مسلم 2 : 644 ؛ سنن ابن ماجه 1 : 504 . ( 4 ) مسند احمد 3 : 65 ؛ سنن ابى داود 3 : 194 ؛ الجامع الصغير 2 : 408 . ( 5 ) سنن ابن ماجه 1 : 504 .