وجه پنجم ؛ مصيبت‌ها و مشكلات انبيا و اوليا از همه بيشتر بود . پنجمين چيزى كه موجب رضا و خشنوديست اين است كه صاحب مصيبت نظر كند به اين كه در خانه‌ايست كه طبيعت آن بر تيرگى و سختى و سرشتش بر مصيبت‌هاست و اين به مقتضاى ذات و طبيعت آن است . و اگر بر خلاف اين مطلب واقع شود خلاف عادت است و آن به خاطر چيز ديگرى است ( مثلا : بر كافر و دشمنان خدا در دنيا كمتر مصيبت‌ها و بلا واقع مىشود و اين ربطى به اصل طبيعت دنيا ندارد ) . مخصوصا بلا و گرفتارى بزرگان و مردان شريف مانند انبيا اوصيا و اوليا از سايرين بيشتر بود . شدايد و سختىهاى آنها به قدرى بود كه كوهها از تحمل آن عاجز بودند اين مطلب از كتابهاى بسيارى كه در اين زمينه نوشته معلوم است . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « الدّنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر » « 1 » ؛ « دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است . » و گفته‌اند كه در دنيا لذت حقيقى وجود ندارد بلكه لذات دنيا راحت شدن و نجات يافتن از رنج است ، و بهترين لذت دنيا مباشرت با زنان است كه از نتيجه آن فرزند ايجاد مىگردد . و اين لذت چقدر سختى و رنج‌ها را به دنبال دارد كه كمترين آنها ضعف قواى بدنى و خستگى و فرسودگى است و وقتى كه فرزند به وجود مىآيد دردهاى او بر لذاتش فزونى مىيابد و سرورش به يك دم حسرتهايش نمىرسد

--> ( 1 ) من لا يحضر الفقيه ، ج 4 ، ص 363