الشهيد الثاني (مترجم: جناتى شاهرودى)
36
مسكن الفؤاد (آرام بخش دل داغديدگان) (فارسى)
و نه براى آرزوى من بر ماندن فرزندم در اين خرابه است بلكه طبع من چنين اقتضايى مىكند و من هم ميل ندارم با طبعم مخالفت كنم . اى شنونده ! آيا تو اين مرد خرابهنشين را با اين وصف از پستترين نادانها نمىشمارى ؟ ! پس بپرهيز از اين كه در خلق و خويى واقع شوى كه براى غير خودت نمىپسندى زيرا نفس خودت نسبت به خودت از ديگران عزيزتر است ( يعنى صفتى را كه بر ديگران نمىپسندى بايد به طريق اولى بر خودت نپسندى ) مقايسه عذابهاى دنيا با عذابهاى آخرت بدان كه همانا گزيدن افعىها و خوردن درندهها و ساير آفات دنيوى هيچ نسبتى با كمترين محنتى از محنتهاى آخرت كه كسبشونده در دنيا هستند ندارند . بلكه هيچ نسبتى با يك لحظه اعراض و توبيخ خداوند سبحان در عرصه قيامت ، يا با يك عرضه بر آتش و به سرعت خارج شدن ندارد . پس چه گمان مىبرى به توبيخى كه هزاران سال امتداد دارد . و به نفخه عذاب جهنمى كه هزار سال دردش باقى است و گزيدن مارها و عقربهايى كه چهل حزيف ( هر حزيف 80 سال است ) اثر درد و رنجش مىماند . و چه نسبتى است ميان بالاترين قصر دنيا و پائينترين مسكن بهشت ، و چه نسبتى است ميان بالاترين و فاخرترين لباسهاى دنيا و سندس و استبرق بهشت و همچنين ساير نعمتهاى دائمى آن جهان