باب دوم آيات مربوط به صبر صبر در لغت نگهدارى نفس است از جزع و بىتابى در مقابل مكروهات و ناملايمات ، و در هر كس اين صفت رسوخ كند ، باطن او را از اضطراب و اعضاى او را از حركات ناپسنديده باز مىدارد - و صبر بر سه قسم است : 1 - صبر عوام : و آن پنهان نمودن ناراحتى و اظهار صبر و شكيبائى در مقابل مشكلات و ناملايمات به طورى كه پيش عقلا و عامّه مردم مورد تحسين قرار بگيرد . و اين نوع صبر مصداق اين آيه است : يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ . « 1 » يعنى : اشخاصى هستند تمام توجهشان بزندگانى دنيا است و از آخرت غافلند . 2 - صبر زاهدان و عابدان و پرهيزگاران و حكما و دانشمندان . و اين صبر بتوقع ثواب آخرت و رسيدن به نعمتهاى آنجاست . كه مصداق اين آيه است : إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ . « 2 » يعنى : جز اين نيست كه صبركنندگان اجر بىپايان دارند . 3 - صبر عارفان . بعضى از عارفان از مصيبتها و مكروهات لذت مىبردند ، چون مىدانند از همه خلق جهان ايشان مورد نظر خداوندى قرار گرفته‌اند ) . مترجم گويد : مصداق شعر مولوى است : در بلا هم مىچشم لذات او * مات اويم مات اويم مات او ) و اين صبر مصداق آيه شريفه است :

--> ( 1 ) سورهء روم ، آيهء 7 ( 2 ) سورهء زمر ، آيهء 10