( فصل ) توصيف ميت به اوصافى كه در او بوده است جائز است مرحوم شهيد رضوان اللَّه عليه گويد : جائز است نوحه‌سرائى بر ميت ، اما با سخنان نيك و شمردن فضائلى كه در آن ميت بوده است . بعد استدلال مىكند ، كه حضرت صديقه عليها السلام در مصيبت پدرش چنين مىگفت : 1 - يا ابتاه من ربّه ما ادناه يا ابتاه الى جبرئيل انعاه يا ابتاه اجاب ربّا دعاه . يعنى : اى پدر ، چقدر به خدا نزديك بودى . اشاره به آيهء شريفه : « ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى » اى پدر بزرگوار ، خبر مرگ را جبرئيل داد ، اى پدر بزرگوار ، خداوند تو را دعوت كرد و اجابتش نمودى . سپس مقدارى از خاك قبر پيغمبر گرفت و آن را بر چشمان خود گذاشت و اين اشعار را خواند . ما ذا على من شمّ تربة احمد * ان لا يشمّ مدى الزّمان غواليا صبّت علىّ مصائب لو انّها * صبّت على الأيّام صرن لياليا يعنى : اى پدر ، هر كس خاك قبر تو را بوئيده است ، شايسته است همهء عمرش بوى خوش ديگر را نبويد . مصيبتهايى بر من وارد شد كه اگر بروز روشن وارد مىشدند ، شب تار مىشدند . 2 - دليل ديگر بر جايز بودن نوحه‌سرائى بر ميّت اين است كه پيغمبر اكرم فرمود : اما عمويم حمزه ، گريه‌كننده ندارد . 3 - روى ابن بابويه انّ الباقر ( عليه السّلام ) اوصى ان يندب في الموسم عشر سنين .