باب سى و پنجم در توكّل به خداوند ( توكّل عبارتست از اعتماد كردن و مطمئن بودن دل بنده در جميع امور خود به خدا ، و اين صفت در مؤمنين يافت مىشود بلكه بمقتضاى آيات قرآنيه از جمله واجبات بر مؤمنين و مؤمنات است چنان كه ) خداوند ميفرمايد : وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ « 1 » اگر ايمان به خدا داريد بايد به او توكل كنيد . و ميفرمايد : وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ « 2 » و بايد بر خدا توكل كنند توكّل‌كنندگان . و ميفرمايد : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ « 3 » هر كه توكل بر خدا كند خداوند كفايت فرمايد زندگى او را . و ميفرمايد : إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ « 4 » بدرستى كه خداوند بسيار دوست ميدارد متوكلين را . و توكل بزرگترين مقامست اگر كسى دارا باشد ، زيرا كسى كه خداوند كفايت امور او كند و او را دوست بدارد و مراعات حالش نمايد بتحقيق فائز گرديده بمقام ارجمندى . و خداوند سرزنش فرموده كسانى را كه توجه به غير او داشته باشند چنان كه ميفرمايد : أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ « 5 » آيا خداوند كفايت امور

--> ( 1 ) . 23 - المائده ( 2 ) . 12 - ابراهيم ( 3 ) . 3 - الطلاق ( 4 ) . 159 - آل عمران ( 5 ) . 36 - الزمر