است اگر چه گرسنه و برهنه باشد ( چون بىنيازى نفس دارد ) و هر كه قناعت كرد ( و طمع و حرص نداشت ) راحت مىشود از شرّ و جنجال و بدى مردم ، و بزرگ مقام و با عزّت ميگردد پيش اهل زمان خود . و روايت شده در تفسير فَكُّ رَقَبَةٍ أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ « 1 » آزاد كردن نفس است از حرص و طمع ، و هر كه قناعت كرد پس بتحقيق كه اختيار كرده عزّت را بر ذلّت و راحتى را بر تعب و سختى . و منقولست كه حضرت داود عليه السّلام عرضكرد : خدايا خبر بده مرا كه همسايه من در بهشت كيست ؟ وحى رسيد كه او متى پدر حضرت يونس عليهما السّلام است ، آن حضرت اذن از خداى تعالى گرفت كه بديدارش رود ، چون اذن يافت دست فرزند خود حضرت سليمان را گرفت و به منزل متى شتافت پس از ورود مشاهده كرد كه خانه او از حصير ساخته شده ، پس از خانواده‌اش جوياى حال متى شد ؟ گفت به بيابان براى كندن هيزم رفته . بدين جهت صبر نمودند تا گاهى كك آمد ، ديدند پشته‌اى از هيزم بدوش گرفته و بر زمين نهاد و حمد خداى را بجا آورد ، و گفت كيست كه اين مال حلال را بدرهم حلال از من خريدارى كند ؟ مردى پيش آمد و خريدارى نمود . پس حضرت داود و سليمان بنزدش آمدند و بر او سلام كردند ، متى جواب آنها را گفت و ايشان را به خانه خود دعوت كرد و به راه افتادند و در بين راه مقدارى گندم خريدارى نمود ، چون به خانه آمدند گندم را آسيا كرد و در ميان گودالى از سنگ خمير نمود ( زيرا ظرفى كه در آن خمير

--> ( 1 ) . 14 - البلد