مىطلبد . چه بسيار نيكو گفته ابو ذر ( ره ) كه خداوند عنايت نفرموده ببندهء خود چيزى بهتر از مجاهده با نفس كه ميتواند آدمى نفس خود را أمر و نهى كند و از همهء بديها و زشتيها خويشتن را بر حذر دارد و از جمله مجاهده با نفس اينست كه انسان غذائى نخورد ( و آبى نياشامد ) مگر موقعى كه به آن حاجت پيدا كند و نخوابد مگر زمانى كه خواب بر او غلبه كند و سخن نگويد مگر هنگامى كه به آن ضرورت و احتياج پيدا نمايد ، خلاصه نفس خود را از تمامى هوا و هوسها باز دارد ، تا بدان واسطه بمقامات عاليه نائل گردد . چنان كه ميفرمايد حضرت أحديت : وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى « 1 » هر كس از حضور پروردگار خود بترسد و نفس خود را از هوى و هوس بازداشت و با او مجاهده كرد ، همانا بهشت جايگاه او است . و بدانيد اى برادران : هر كس با نفس خودش مجاهده كند بايد بداند كه هميشه در كمال راحتى كه در پى آن است خواهد بود . باب بيست و پنجم در عزلت و گوشه‌نشينى بدان : كه تمام خوبيها در عزلت و گوشه‌نشينى و دورى از مردم است ، زيرا بسبب آن خلوص نيّت حاصل مىشود و مسدود ميگردد بر آدمى راه غيبت و نمّامى و سخنان بيهوده گفتن و نظر بنامحرمان

--> ( 1 ) . 40 - النازعات