داشت : نميدانم ، فرمود : زمانى كه هفت خصلت در او جمع شود ، و آن خصلتهاى هفتگانه عبارتست از : - 1 - ورع و پرهيزكارى كه او را از حرامها نگاه دارد ، - 2 - خاموشى كه او را از سخنان بيهوده گفتن باز دارد ، - 3 - خوفى ( از من ) كه هر روز بر گريه‌اش بيفزايد ، - 4 - حيائى او را در پنهانى از من خجل و شرمنده‌اش نمايد ، - 5 - باندازهء سدّ جوع از دنيا بخورد ( و به قدر ساتر بدن لباس بپوشد ) ، - 6 - دشمن بدارد دنيا را چون من دنيا را دشمن ميدارم ، - 7 - دوست بدارد أخيار ( نيكوكاران ) را چون من ايشان را دوست ميدارم . يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : چنين نيست كه هر كس بگويد خدا را دوست ميدارم مرا دوست داشته مگر آنكه ( در او اين خصلتها باشد ) از دنيا فقط قوت روزانه خود را بگيرد ، و بپوشد لباس ساده را ( چون در لباس فاخر تكبر است ) ، و خواب رود در حال سجده ، و طول دهد ايستادن ( در نماز ) را ، و خود را بخاموشى ( و سخنان بيهوده نگفتن ) عادت دهد ، و توكل بر من داشته باشد ، و بسيار ( از خوف من و بر تقصيرات خود ) گريه كند ، و كمتر بخندد ، و مخالفت هواى نفس خود كند ، و مسجد را خانه خود قرار دهد ( كه بسيار به مسجد رود ) ، و ( تحصيل علم كند كه ) صاحب علم و زهد شود ، و علما را دوست بدارد ، و با فقرا رفيق گردد ، و ( در تمام اعمال خير خود ) رضاى مرا بطلبد ، و از گناهكاران دورى نمايد ، و ( هميشه ) اشتغال بذكر من داشته باشد ، و تسبيح و تحميد مرا گويد ، و در عهد و پيمان خود راستگو باشد ، و بوعده‌هاى خود وفا كند ، و قلبش ( از كبر و نفاق و عجب و گمان بد به ديگران ) پاك باشد خاصه در نماز ( و اعمال واجبه ديگر ) و جدى و كوشا باشد در ( بجا آوردن )