كه حضرت صادق عليه السّلام كف دست را طرف آسمان گرفت و فرمود اين چنين رغبت است ، و انگشت سبابه ( دست راست ) را به طرف راست و چپ حركت داد و فرمود اين تضرع است . و دستها را بلند كرد مقابل صورت و فرمود اين تبتل و ابتهال است ( كه در آن حال آدمى چشم از همهء خلق ميپوشد و فقط توجه به خداوند دارد ) ، و فرمود هنگام دعا كردن كمال ابتهال را داشته باشيد و سعى كنيد كه در آن حال اشك ديدگان بر صورت جارى شود و يا اين كه خود را شبيه گريه‌كنندگان بداريد ، و هر كه نتواند ايستاده نماز ( شب ) بخواند نشسته بجا آورد . و فرمود مولاى متقيان عليه السّلام هر كه در وقت سحر هفتاد مرتبه بگويد : استغفر اللَّه ، از جمله آن كسانيست كه خداوند در حقشان فرموده : و المستغفرين بالاسحار ، و هم فرموده : هر كه در شب هفتاد آيه از قرآن تلاوت كند جزو غافلين محسوب نخواهد بود . و گفته است يكى از بزرگان : اگر در شب بخوابم و صبح پشيمان از خوابيدن خود باشم بهتر است از اينكه شب را عبادت كنم و در صبح عجب و خود پسندى و خود نمائى داشته باشم ( و براى ديگران نقل كنم كه ديشب عبادت كرده‌ام و نماز شب خوانده‌ام ) . منقولست كه مردى از بنى اسرائيل گوسفندى را قربانى كرد و از او قبول نشد ، پس ملامت كرد نفس خود را و گفت اى نفس از ( عجب و خود نمائى ) تو است كه قربانى من قبول نشد ، هاتفى گفت اى مرد ملامت نمودنت بنفس خود بهتر است از عبادت صد هزار سال . و گفته است يكى از صلحا شبى عبادت ( مستحبى ) را نكرده خوابيدم پس شنيدم كه هاتفى ميگفت : آيا بندگان خدا ميخوابند ؟