تو هستند كه تو را بامامت ( و خليفه بلا فصل من ) قبول دارند . و فرمود : هر كه كاغذى ( يا چيز ديگرى ) كه از نامهاى خدا در آن ثبت و نوشته شده باشد از زمين بردارد كه زير پا نماند براى تجليل اسم پروردگار ، خداوند او را جزو صديقان محسوب فرمايد ، و تخفيفى در عذاب پدر و مادر او عنايت فرمايد اگر چه مشرك باشند . و فرمود : از ما نيست كسى كه بر صغيران ما ( سادات ) رحم نكند و بر پيران ما احترام نگذارد . و فرمود : هر كه احترام به پيرمردى ( از شيعيان على عليه السّلام ) بگذارد ايمن خواهد بود از فزع روز قيامت . و فرمود : هر گاه سن مؤمنى بهشتاد سالگى رسيد پس او اسير خدا است در زمين ، و نوشته مىشود براى او حسنات و محو مينمايند ( بعضى از ) گناهانش را . و مرويست از عبد اللَّه بن عباس « 1 » كه هر كه بچهل سالگى رسيد و خير او از بديهايش بيشتر نباشد بايد مجهز رفتن بجهنم شود .

--> ( 1 ) . عبد اللَّه بن عباس قارى قرآن و عالم و فصيح اللسان و از اصحاب رسول خدا « ص » و شاگرد حضرت امير « ع » و پسر خواهر ميمونه زوجه حضرت رسول است و آن حضرت در حق او دعا كرد و فرمود : اللهم فقهه في الدين و علمه التأويل ، و چون دو مرتبه جبرئيل را ديد و هم بسيار گريست بر امير المؤمنين و حسنين « ع » نابينا شد ، و در باب كورى و فصاحت لسان خود گويد ان يأخذ اللَّه من عينى نورهما ، ففي لسانى و قلبى منهما نور ، قلبى زكى و عقلى غير ذى دخل ، و في لسانى ما كالسيف مأثور ، و در طايف سنه 68 يا 69 بسن 71 سالگى وفات كرد و محمد حنفيه بر او نماز خواند و گفت : اليوم مات ربانى هذه الامة .