الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)
230
إرشاد القلوب (فارسى)
برند و گويند پروردگارا فلان بندهء تو مرده است ، خداى سبحان فرمايد : روح او را باز گردانيد و تا روز قيامت حسنه و ثواب براى او بنويسيد و فرمود : هر كه بميرد و بيشتر ميراثش كتاب ( اخبار و تفسير و فقه و اخلاقى كه خود نوشته باشد ) و آلت كتابت باشد ( كه ديگران از آن استفاده كنند ) بهشت بر او واجب مىشود ( چون راغب و مايل بعلم بوده ) . و فرمود : مذمّت نكنيد دنيا را زيرا ( همانند ) اسب را هواريست براى مؤمن و بسبب آن به حد أعلاى سعادت ميرسد ، و ميتوان بوسيله آن بمراتب قرب و درجات عاليه فائز گرديد و از بديها نجات پيدا كرد ، و هر گاه كسى بگويد : خداى لعنت كند دنيا را ، دنيا گويد : خدا لعنت كند كسى را كه مرا در معصيت الهى خرج كرده ( و مىكند ) . و فرمود : حضرت صادق عليه السّلام هر كه با زنى زنا كند از ايمان خارج مىشود ، و هر كه شراب بخورد از ايمان خارج ميگردد ، و هر كه يك روز از ماه رمضان را ( بدون عذر شرعى ) روزه نگيرد از ايمان خارج است ( مگر آنكه توبه كند و تلافى ما فات نمايد ) . و مرويست از حضرت كاظم عليه السّلام كه روزى عمرو بن عبيد « 1 » داخل شد بر پدرم حضرت صادق عليه السّلام و سلام كرد و نشست و اين آيه را تلاوت
--> ( 1 ) . ابو مروان ( ابو عثمان ) عمرو بن عبيد از كبار معتزله و داراى تأليفاتيست در تفسير و رد بر قدريه ، و حكايت مغلوبشدنش در مسجد بصره توسط هشام بن الحكم از صحابه حضرت صادق « ع » در مسأله امامت معروف و مشهور است ، و تفصيل قضيه را در باب - 152 - جلد دوم ترجمه علل الشرائع نوشتهام ، و تولدش در سنه 80 هجرى بوده و در سنه 144 در سن 64 سالگى وفات كرد .