الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

225

إرشاد القلوب (فارسى)

آنها را ميطلبى ؟ بفرمايد : كجايند كسانى كه شراب ميخوردند و شب را بمستى ميگذراندند ، كجا هستند كسانى كه حلال ميشمردند محارم خود را و با آنان نزديكى مينمودند ، چون آنها را بحضور عدل الهى بياورند بفرمايد كه آنها را با شياطين در جهنم سخت عذاب نمايند . و فرمود : هر زنى كه راضى شود به تزويج مرد فاسق ( ريش‌تراش و شرابخوار و فحاش و غيره ) منافقه است و در آتش محبوس خواهد شد و گشوده مىشود در قبرش هفتاد نوع عذاب و اگر لا إله إلا اللَّه بگويد ( چون بفرمان الهى عمل نكرده ) لعنت كند او را هر ملكى كه بين زمين و آسمان است و در دنيا و آخرت خداوند بر او غضب خواهد فرمود و در هر شبانه روزى هفتاد گناه در نامه عملش بنويسند « 1 » .

--> ( 1 ) . اگر چه فقها تزويج بشارب الخمر بلكه مطلق فاسقان را صحيح و مكروه ميدانند و اخبار را حمل بكراهت نموده‌اند : و مرا نميرسد كه برايشان ايراد كنم چون مقلدم و ليكن مقتضاى اخبار حرمت است مانند اخبار در متن ، و روايت كافى و تهذيب از ابو الربيع ، و از ابن ابى عمير از حضرت صادق « ع » ، و در كافى از علاء از حضرت صادق « ع » ، و در من لا يحضر از حضرت صادق « ع » ، و در امالى از محمد بن مسلم از حضرت صادق « ع » ، و در مستدرك و در تفسير على بن ابراهيم از ابو بصير از حضرت صادق « ع » از حضرت رسول « ص » و جهت حرام بودن آنست كه زن در اكثر اوقات در فسق و فجور طبعا تابع شوهرش مىباشد و معصيت كارى شوهرش در او اثر مىكند بمقتضاى « المجالسة مؤثرة » پس نبايد كسى با زشت كرداران و گناهكاران مجالست كند و يا اولاد خود را همنشين آنها كند كه بدوزخ كشيده خواهد شد چنان كه فرموده : قوا أنفسكم و أهليكم نارا ، نگه داريد خود را و اهل خود را از آتش جهنم ، و اگر هم تزويج را صحيح و مكروه بدانيم منافات با عقاب ندارد ، زيرا بسيارى از معاملاتست كه حرامست ولى اگر انجام شد صحيح است مانند معامله هنگام نماز جمعه و جماعت در صورت وجوب و فروختن غذا به كسى كه واجب النفقه است و مثل اينها .