گفتم خوشا به حال آنان كيانند ايشان ؟ گفتند آن كسانى هستند كه شبها را بتهجّد مشغولند و تلاوت قرآن مينمايند و خدا را بسيار ياد ميكنند در پنهانى و آشكارا و انفاق به فقرا و مساكين ميكنند و سحرگاهان استغفار و طلب عفو مينمايند . پس اى برادر عتاب كن نفس امّارهء خود را و قبول منما عذرهايش را در ترك بيدارى در شب زيرا عذرهايش همه دروغست ، و اگر رنج بيدارى يك ساعت از شب را به خود هموار سازى بيك راحت و نعمتى هميشگى خواهى رسيد ، اى بندهء مسكين اگر همانند بندگان خاص صبر داشته باشى و عمل كنى آنچنان كه آنها عمل كردند خواهى رسيد به آن مقامى كه آنان رسيدند ، و مبادا كوتاهى نمائى تا كار به جائى رسد كه زهاد و عابدان تقرّب به خدا پيدا كنند و تو دور باشى و راندهء درگاه حق گردى ، بدان بدرستى كه تو هر گاه طالب افعال خير نبودى و خويشتن را بعبادت وادار نكردى بدان كه گناهانت تو را مقيّد ساخته و خطاهايت تو را از عبادت طرد نموده . پس اى برادر حتى المقدور سعى كن تا همانند عابدان شب را بيدار باشى تا با آنان در فردوس اعلى همقرين گردى و از آن كسانى بوده باشى كه خداوند مدحشان فرموده در قرآن مجيد چنان كه ميفرمايد : تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ « 1 » بندگان خاص آنهائى هستند كه شبها از خوابگاه خود بيرون آيند و در نيمه شب خداى خود را با هزاران بيم و اميد بخوانند و از اموالى كه به آنان روزى شده به فقرا انفاق ميكنند ، پس بنگر چگونه خداوند آنها را

--> ( 1 ) . 16 - السجده