الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

196

إرشاد القلوب (فارسى)

به هلاكت خواهد انداخت ، پس در پيشگاه خداوند بطريق اولى بايد با ادب بود . و مرويست كه خداى تعالى در بعضى از كتبش در مذمّت و سرزنش بندگان بىادب خود فرموده : بندهء من آيا نيكو است كه هنگام عبادت نمودنت توجه براست و چپ ميكنى و اگر كسى با تو سخن بگويد روى خود را از من بر ميگردانى و به او التفات مينمائى و حال آنكه اگر تو براى كسى حديث و حكايت گوئى و ديگرى با تو سخنى بگويد توجه به او نخواهى كرد و مراعات ادب را نسبت به او خواهى نمود پس بد بنده‌ايست بنده‌اى كه اين چنين باشد ، و بندگان مرا بر من ترجيح دهد . و مرويست كه روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به بيابان رفت براى ديدن گوسفندان خود ، وقتى كه رسيد مشاهده فرمود كه چوپانش عريان شده و لباسهاى خود را بتمامه از بدن بيرون آورده براى كشتن شپشهايش و چون ديد كه آن حضرت جانب او مىآيد في الفور لباسهاى خود را پوشيد ، آن حضرت در غضب شد و او را از چوپانى عزل فرمود ، و سپس فرمود ما احتياجى نداريم بچوپانى كه ادب در مقابل خدا نداشته باشد و در خلوت از او حيا نكند . و نيز مرويست كه روزى آن حضرت از راهى عبور ميفرمود ، پسر بچهء كوچكى پيش آمد و سلام نمود و تبسّم كرد ، آن حضرت فرمود آيا مرا دوست ميدارى ؟ عرض كرد آرى به خدا قسم ، آن حضرت فرمود مثل چشمانت ؟ عرض كرد بلكه بيشتر ، فرمود مثل پدرت مرا دوست ميدارى ؟ عرض كرد بيشتر ، فرمود مثل مادرت ؟ عرض كرد بيشتر ، فرمود مثل جانت ؟ عرض كرد بيشتر به خدا قسم ، فرمود آيا مثل