و اما حضرت ابراهيم ابو الأنبياء عليه السّلام لباسش از پشم و خوراكش نان جو بوده . و حضرت يحيى ( ع ) لباسش از ليف خرما و خوراكش از برگ درختان بود . و حضرت سليمان ( ع ) با اينكه صاحب مملكت و اقتدار بود لباس موئى و پشمى ميپوشيد و هر گاه تاريكى شب همه جا را فرو ميگرفت دستهاى خود را به گردن خود مىبست و تا صبح ميايستاد و ( از خوف خدا ) گريه مينمود و مخارج خود را از فروش زنبيل و بوريا كه ( از برگ خرما ) ميبافت تهيّه مىفرمود ، و اينكه از خداوند ملك و سلطنت را درخواست نمود « 1 » براى آن بود كه توانائى داشته باشد كه غلبه پيدا كند بر پادشاهان كافر ، و گفته شده كه سؤال او از ( هب لى ملكا ) درخواست قناعت بوده . و اما سيّد البشر محمّد المصطفى صلّى اللَّه عليه و آله حالاتشان بر هيچ عاقلى پوشيده نيست ، و گفته شده كه روزى آن حضرت سخت گرسنه شدند كه از گرسنگى به شكم مبارك سنگى بستند و فرمودند كسى كه گرامى بدارد نفس خود را ( و شكم پرست باشد ) ذليل خواهد شد ، و هر كه ذليل كند نفس خود را و هوا و هوس را پايمال نمايد بزرگ و با عظمت خواهد گرديد و هر كه گرسنه باشد و عارى از دنيا باشد و دل به او نبندد روز قيامت متنعّم بنعمت الهى خواهد بود و هر كه در دنيا لباس نفيس بپوشد و متنعم بنعم دنيوى باشد ( در صورتى كه از حرام باشد ) روز قيامت گرسنه و برهنه خواهد بود و هر كه پيرو شهوت باشد پشيمان خواهد شد ، چه بسا يك ساعت دنبال شهوت رفتن است كه يك عمر ندامت و پشيمانى پشت سر دارد .

--> ( 1 ) . اشاره است به آيه : رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي