الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

161

إرشاد القلوب (فارسى)

خداوند هدايت فرمايد ديگر گمراه نخواهد شد و هر كه ( بواسطه داشتن شرك و كفر و پس از اتمام حجت ) خداوند او را به حال خودش واگذارد كه گمراه شود ديگر او را هيچ راهنمائى نخواهد بود ، و براى تو يا على خداى عزّ و جلّ هادى و معلم و راهنماى تو است كه بأوامر او عمل نمائى ، و لازمست بر تو كه حق خداى را ادا نمائى زيرا خداوند عهد و ميثاق از من و تو و شيعيان و دوستان تو تا قيامت گرفته كه بفرمان او عمل نمائيم . يا على : شيعيان تو شيعيان و دوستان من ميباشند ، و ايشانند صاحبان عقل و شعور سليم و صحيح . يا على : سزاوار است بر خداوند كه آنان را در بهشت داخل فرمايد و در قصرهاى عالى و سلطنتى جاى دهد ، و حقست بر ايشان كه اطاعت خدا نمايند آنچنان كه شايد و بايد است . و مرويست كه سؤال كردند از حضرت صادق عليه السّلام كدام يك از اعمال افضل است بعد از خداشناسى ؟ فرمود : پس از خداشناسى چيزى نيست كه معادل نماز باشد و چيزى بعد از معرفت به خدا و نماز نيست كه معادل دادن زكات باشد و نيست چيزى بعد از زكات كه معادل با حج باشد ، و اول و آخر همه اينها معرفت ما ( أئمه ) است و بعد از معرفت ما چيزى بزرگتر از احترام برادران ( دينى ) و مواسات و همراهى ايشان ببذل درهم و دينار نيست . همانا درهم و دينار دو سنگ مسخ‌شده‌اى هستند كه خداوند بعد از آنچه كه شمردم بندگان خود را با آنها امتحان ميفرمايد . و نديدم چيزى را كه سبب غنا و ثروت شود و فقر را بر طرف نمايد